« Geri
YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE UZUN YATIŞ SÜRESİ (≥90 GÜN): PREDİSPOZAN FAKTÖRLERİN VE SONUÇLARIN RETROSPEKTİF ANALİZİ
ÖKKEŞ HAKAN MİNİKSAR, HAMİT SIRRI KETEN
Türk Yoğun Bakım Dergisi - 2021;19(4):184-191
Yozgat Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Yozgat, Türkiye

Amaç: Bu çalışmada yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) çok uzun süre (≥90 gün) yatan hastaların klinik özelliklerini ve sonuçlarını saptayarak YBÜ’de kalma sürelerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ocak 2015 ve Aralık 2018 tarihleri arasında YBÜ’de 90 gün ve üzeri yatan (n=98) hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileriyle birlikte klinik özellikleri, sonuçları ve uygulanan ileri tedavi ve prosedürler, elektrolit bozuklukları, enfeksiyon özellikleri kayıt edildi. Hastaların YBÜ’de yatış süresini etkileyen prediktörler regresyon modeli ile belirlendi. Bulgular: Hastaların yaş ortalamasının 70,10±18,55 yıl olduğu ve %77,6’sının hayatını kaybettiği belirlendi. Trakeostomi ve perkütan endoskopik gastrostomi işlemi uygulanan hastalarda ortalama yatış süresi anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,001). Hastalarda en sık ventilatör ilişkili pnömoni (%41,82) ve kan dolaşımı enfeksiyonu (%31,67) atakları görüldü. Akut Fizyoloji ve Kronik Sağlık Değerlendirmesi-II (APACHE-II) skoru, mekanik ventilatör süresi, kan transfüzyonu sayısı ve hipomagnezemi çok değişkenli regresyon modelinde uzun yatış süresini etkileyen prediktörler olarak belirlendi. Sonuç: YBÜ’de çok uzun süre (≥90 gün) yatan hastalarda; yüksek APACHE-II skoru, uzun mekanik ventilatör süresi, kan transfüzyonu sayısı ve hipomagnezemi varlığının YBÜ’de uzun yatış süresi için bağımsız risk faktörleri olduğu belirlendi. Bu prediktörlerin daha iyi olası etkilerini göstermek için daha kapsamlı araştırmalar gereklidir.

Facebook'ta Paylaş