Kutay YILMAZ, Ali Fuat KARATAŞ, Recep Abdullah ERTEN
Kocatepe Tıp Dergisi - 2026;27(3):376-382
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, 0-6 ay arasındaki bebeklerde kalça ultrasonografisi ile gelişimsel kalça displazisi (GKD) prevalansını belirlemek ve perinatal, ailesel, çevresel ve postnatal risk faktörlerinin GKD ile ilişkisini güncel literatür eşliğinde değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Afyonkarahisar bölgesinde, Ocak-Aralık 2015 tarihleri arasında Afyon Kocatepe Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na başvuran 236 bebeğin (472 kalça) ultrasonografik verileri prospektif olarak değerlendirildi. Kalçalar, Graf yöntemi ile sınıflandırıldı. Cinsiyet, doğum şekli, makat gelişi, doğum sırası, aile öyküsü, kundaklama durumu ve başvuru mevsimi gibi risk faktörleri kaydedildi. İstatistiksel analizde ki-kare ve lojistik regresyon testleri kullanıldı (SPSS 18,0, p<0,05 anlamlı). BULGULAR: İncelenen 472 kalçanın 416' sı Graf Tip 1 (%88,13), 26'sı Tip 2a (%5,5), 24'ü Tip 2b (%5,1), 5'i Tip 2c (%1) ve 1 kalça Tip D (%0,2) olarak sınıflandırıldı. Kız cinsiyet ile GKD arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. Doğum prezentasyonu, aile öyküsü, kundaklama, ilk doğum ve mevsimsel farklılıklar ile GKD açısından istatistiksel anlamlı ilişki bulunmadı. Displazik kalçalarda Pavlik bandajı ile yapılan erken tedavide %95 iyileşme sağlandı. SONUÇ: GKD, erken tanı ile konservatif olarak yüksek başarıyla tedavi edilebilen bir gelişim bozukluğudur. Erken dönemde yapılan ultrasonografik tarama, cerrahi tedavi gereksinimini azaltmakta ve kalıcı sekelleri önlemektedir.
