ZEKİ TAŞDEMİR, OZNUR AK, TUNA GÜMÜŞ, SELİN GAMZE SÜMEN, NAZİRE ALADAĞ, GAYE FİLİNTE
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2022;33(1):81-85
GİRİŞ ve AMAÇ: Diyabetes mellitus tüm dünyada görülme sıklığı artan yaygın bir sağlık sorunudur. Diyabetik ayak ülseri morbidite artışına, yaşam kalitesinde azalmaya, uzun hastane kalış sürelerine ve yüksek oranda alt ekstremite amputasyonuna yol açmaktadır. Bizim bu çalışmada amacımız diyabetik ayak tanısı ile hastaneye başvuran hastaları değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Hastanemizde 20162017 yılları arasında kronik yara konseyinde 147 diyabetik ayak hastası geriye dönük olarak değerlendirildi. Olguların yara sınıflamasında Wagner, enfeksiyon sınıflamasında IDSA kullanıldı. BULGULAR: Olgular Wagner sınıflaması ile değerlendirildiğinde bir hasta evre 1, 19 evre 2, 58 hasta evre 3, 58 hasta evre 4, 11 hasta evre 5 idi. Evre 3 ve üzeri olan hastalar olguların %86.4’ünü oluşturmaktaydı. Altmış altı hastaya (%45) minör, 18’ine (%21) diz altı, ikisine (%1) diz üstü amputasyon uygulandı. Kırkdört hasta debritman ve yara bakımı ile iyileşme sağlandı. TARTIŞMA ve SONUÇ: Diyabetik hastalarda alt ekstremite ülser ve enfeksiyonları hastaneye yatış ve travmatik olmayan amputasyonların en sık sebeplerinden biridir. Çalışmamızda amputasyon oranı %58.5 bulunmuş ve benzer çalışmlara göre daha yüksektir. Bunun sebebi olarak da hastaların geç evrede başvurması, Wagner yara evrelerinin yüksek oluşu, osteomyelit varlığı, vasküler problemlerin olması ve amputasyon kararı için bu hastaların merkezimize yönlendirildiğini düşünmekteyiz.
