PAMİR MERİÇ, DELAL DARA KILINÇ
International Archives of Dental Sciences - 2022;43(3):197-203
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, ortodonti lisansüstü eğitiminde yapılan tezleri incelemek ve seçilen konular açısından eğilimleri analiz etmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Türkiye’de ortodonti alanında 2017-2021 yılları arasında tamamlanan doktora (PhD), yüksek lisans (MSc) ve uzmanlık tezleri incelenmiştir. Bu amaçla Türkiye Ulusal Tez Merkezi veri tabanı çevrimiçi olarak taranmıştır. Hem devlet hem de vakıf üniversitelerinde tamamlanmış tezler çalışmaya dahil edilmiştir. BULGULAR: Toplam 563 tez analiz edildi. Tezlerin 24’ü (%4,2) yüksek lisans, 125’i (%22,2) doktora ve 424’ü (%73,6) uzmanlık teziydi. Tezlerin ana amaçları incelendiğinde 173’ü (%30,7) tedavi sonucunu rapor eden, 170’i (%30,2) tanısal, 147’si (%26,1) malzeme, 27’si (%4,8) sonlu elemanlar analizi, 22’si (%3,9) hayvan deneyi ve 5’i (%0,9) eğitim ile ilgiliydi. Metodolojiye göre, tezlerin 235’i (%41,7) klinik çalışma, 121’i (%21,5) laboratuvar çalışmaları, 126’sı (%22,4) ölçüm çalışmaları (model, film, fotoğraf vb.), 45’i (%8) anket ve 33’ü (%5,9) bilgisayar tabanlı çalışmalardı. TARTIŞMA ve SONUÇ: 3 boyutlu görüntüleme yöntemlerinin yaygınlaşması nedeniyle 2017-2021 yılları arasında tezlerin çoğu bu teknolojiler kullanılarak yapılmıştır. Derin kapanış, yapay zeka, vibrasyon tedavisi, lingual ortodonti ve şeffaf plaklar en az çalışılan konulardı.
