Selda YÜZER ALSAÇ, Şenay ARAS DOĞAN, Birgül TUNCAY, Hamza ÖZ, Adnan Batuhan COŞKUN
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası - 2026;79(2):150-160
Amaç: Bu çalışma, 41-72 ay arası çocuklarda dijital oyun bağımlılığı eğilimini yordayan faktörleri, özellikle sosyal spontanlık ve ebeveyn yaşına odaklanarak belirlemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel ve tanımlayıcı çalışma, Haziran-Temmuz 2024 aylarında Türkiye'nin orta bölgesindeki bir ilde 41-72 ay arası çocuklara sahip 223 gönüllü ebeveynle yürütülmüştür. Veriler, "Tanımlayıcı Bilgi Formu", "Okul Öncesi Çocuklarda Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimi Ölçeği" (DGATS) ve "Çocuklar İçin Oyun Oynama Becerisi Ölçeği" (CPS) kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Çocukların yaş ortalaması 4,79+/-1,03 yıl olup, %53,8'i kızdır. Annelerin yaş ortalaması ise 34,7+/-5,7 yıldır. DGATS'ın ortalama puanı 48,6+/-21,7, CPS'nin ortalama puanı 89,6+/-17,1'dir. Çocukların %53,4'ünün kendi tableti veya telefonu vardı. DGATS ve CPS Puanı arasında anlamlı negatif zayıf korelasyonlar bulundu (r=-,23; p<,05). Sosyal spontanlık ve annenin yaşı, dijital oyun bağımlılığı eğiliminin anlamlı yordayıcılarıydı (F=13,756;p=0,00) ve varyansın %11,1'ini açıklıyordu. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları göz önüne alındığında, bulgular etkili müdahale stratejilerinin hem sosyal spontanlığı hem de annenin yaşını dikkate alması gerektiğini göstermektedir.
