Selin Çelik ÖGE, Ezgi Sonkaya AKBURAK
ADO Klinik Bilimler Dergisi - 2026;15(2):105-113
Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı basım açıları ve post-polimerizasyon protokollerinin, 3D baskı ile üretilmiş kalıcı rezin materyalin mikrosertlik ve çift eksenli eğilme direnci (BFS) üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Doksan adet disk şeklinde örnek, dijital ışıkla şekillendirme (DLP) tipi bir 3D yazıcı kullanılarak üç farklı baskı açısında (0 derece, 45 derece, 90 derece) üretildi. Örnekler, ya masaüstü bir polimerizasyon cihazı (FC) ya da taşınabilir poliwave ışık yayan diyot (LED) esaslı bir ışık cihazı (LCU) ile kürlendi. Mikrosertlik (VHN), Vickers mikrosertlik test cihazı ile; BFS ise piston-üç-bilye testi kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel analiz için iki yönlü ANOVA ve Tukey HSD testleri uygulandı (alpha = .05). Bulgular: Post-polimerizasyon yöntemi BFS üzerinde anlamlı bir etki gösterdi (p < .001); LCU grubu (336.8 +/- 81.6 MPa), FC grubuna (255.2 +/- 83.3 MPa) kıyasla daha yüksek BFS değerleri sergiledi. Basım açısı da BFS üzerinde anlamlı bir etki oluşturdu (p < .001); 0 derece basım açısındaki örnekler, 45 derece ve 90 derece gruplarından daha yüksek direnç gösterdi. Mikrosertlik değerleri post-polimerizasyon yönteminden anlamlı düzeyde etkilenmiştir (p = .04), ancak basım açısının mikrosertlik üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır (p = .63). Sonuç: Hem basım açısı hem de post-polimerizasyon yöntemi, 3D baskılı rezin materyalin mekanik davranışını, özellikle BFS değerlerini etkilemiştir. Taşınabilir poliwave LCU, masaüstü polimerizasyon cihazına kıyasla daha yüksek eğilme direnci sağlamış olup, 3D baskılı dental materyallerin post-polimerizasyon işlemi için güvenilir bir alternatif olabileceğini göstermektedir. 3D baskı restorasyonlarının mekanik güvenilirliğini artırmak için baskı ve post-polimerizasyon parametrelerinin optimize edilmesi önemlidir.
