MERVE SOLAK ARABACI, HAKTAN DEMİRCİOĞLU
Uluslararası Aile Çocuk Ve Eğitim Dergisi - 2018;6(15):47-62
Amaç: Araştırmada 5-6 yaş grubu çocukların ebeveynleriyle ilişkileri ile ebeveynlerinin evlilik yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel modele göre desenlenmiştir. Araştırmanın örneklemi, basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiş olup 2016-2017 eğitim ve öğretim yılında Manisa merkezinde bulunan resmi ve özel bağımsız anaokullarına devam eden 5-6 yaş grubu 504 çocuk ve ebeveynlerinden (496 anne, 306 baba) oluşmaktadır. Araştırma verileri Çocuk Ana-Baba İlişki Ölçeği ve Evlilik Yaşam Doyumu Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Pearson Korelasyon Katsayısı ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada ebeveyn-çocuk ilişkileri ve ebeveynlerin evlilik yaşam doyumları arasında farklı düzeylerde anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Ayrıca yapılan regresyon analizleri sonucunda anne ve baba evlilik yaşam doyumunun anne ile çocuk arasındaki ilişkileri, baba evlilik yaşam doyumunun da baba ile çocuk arasındaki ilişkileri açıklayıcı etkisi olduğu görülmüştür. Sonuç: Araştırma sonucunda anne-çocuk ilişkisi ile baba-çocuk ilişkisinin karşılıklı etkileşim içinde olduğu ve ebeveynlerin evliliklerinden sağladıkları doyumun çocukları ile kurdukları ilişkide önemli bir role sahip olduğu görülmüştür.
