HALUK AĞUŞ, YAVUZ KİRANYAZ, ERGÜL MAVİ ALİ REİSOĞLU, GÜRHAN ERYANILMAZ
Joint Diseases and Related Surgery - 2000;11(1):24-31
Giriş: Araştırmamız, uzun kemik kırıklarının tedavisinde kırık bölgesine en az hasar veren biyolojik internal tespit yöntemlerinin, prognostik yumuşak doku hasarının belirleyici unsurlardan biri olduğu açık tibia kırıklarının tedavisindeki etkinliğini saptamak için yapılan prospektif bir çalışmadır. Gereç ve Yöntem: Otuz bir hastanın otuz bir tibia kırığı debritman, irrigasyon ve erken yumuşak doku onarımı ile biyolojik bir ortam yaratıldıktan sonra erken dönemde I.grup olarak kabul edilen on dokuz olgu oymasız intramedüller çivileme, II. grup olarak kabul edilen on iki olgu ise "biyolojik plaklama" yöntemi ile tedavi edilmişler ve ortalama yirmi altı ay izlenmişlerdir. Bulgular: Johner ve Wruhs kriterleri ile değerlendirildiğinde otuz bir olgumuzun yirmi altısında çok iyi ve iyi sonuç elde edilmiştir. İki olgumuzda (%6) derin enfeksiyon görülmüştür. Bir olgumuzda geç kaynama (%3), derin enfeksiyon görülen iki olgumuzda kaynamama sorunu ile karşılaşılmıştır. I. grup ve II. grup olgularımızda tedavi sonucunda elde edilen sonuçlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Tartışma: Uygun biyolojik ortam sağlandığında tibia açık kırıklarını erken dönemde uygulanacak oymasız kilitli intramedüller çivileme ve "biyolojik plaklama" yöntemleri ile etkin olarak tedavi etmek mümkün olmaktadır.
