Maryam MIRZAEE JIRDEHI, Arezoo MONFARED, Seyed Ali MAJIDI, Shadi DEHGHANZADEH
Journal of Nursology - 2025;28(4):350-357
Amaç: Bu çalışma, acil servis hemşireleri arasında dayanıklılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlamaktadır. Yöntemler: Bu kesitsel, tanımlayıcı -ilişkisel çalışma, Guilan (Kuzey İran) hastanelerindeki acil servis hemşireleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Basit rastgele örnekleme kullanılmıştır. Veriler, kişisel ve iş özelliklerine ilişkin bir anket, Conner -Davidson Dayanıklılık Ölçeği ve Beklenen İşten Ayrılma Ölçeği kull anılarak toplanmıştır. Veriler, SPSS V.16 yazılımı ve istatistiksel testler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmada, dayanıklılık ve işten ayrılma niyeti ortalamaları sırasıyla 52,84+/-21,97 ve 37,20+/-15,46 olarak bulunmuştur. Hemşireler ortalama dayanıklılık ve ortalamanın üzerinde işten ayrılma niyeti bildirmiştir. Hemşireler arasında dayanıklılık, cinsiyet ve vardiya ile ilişkili bulunmuştur ( P=,01). Hemşireler arasında dayanıklılık ve işten ayrılma niyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı ve ters bir korelasyon bulunmuştur ( P<,001, W= -0,40). Sonuç: Sonuçlara göre, hemşireler arasında dayanıklılığın artırılması işten ayrılma niyetini azaltabilir ve dayanıklılık, vardiya türüyle ilişkilidir. Bu nedenle, uygun koşullar yaratmak ve iş stresini azaltmak, dayanıklı bir ortamı teşvik edebilir ve hemşirelerin servisler inden ayrılmalarını önleyebilir.
