Erman Aydoğan, Abuzer Coşkun, Burak Demirci, Burak Akın, Selman Gündoğan
Ağrı Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;3(3):115-121
Amaç: Çalışmamızda acil serviste çalışan sağlık personelinin maruz kaldığı şiddetin sıklığını ve biçimlerini, sağlık çalışanlarının neden-sonuç ifadeleri eşliğinde değerlendirmeyi amaçladık. Gereçler ve Yöntemler: Çalışma 01.06.2023-31.08.2023 tarihleri arasında 219 acil servis sağlık çalışanı ile yürütüldü. Çalışmaya gönüllü olan çalışanlara şiddete maruz kalma durumu, maruz kaldıysa niteliği, tüm katılımcılara ise şiddetin nedenleri ve çözüm önerileri hakkında sorular sorularak veriler kaydedildi. Bulgular: Çalışmamıza katılan olgular toplam 219 kişi olup, 122'si (%55,7) erkek ve 97'si (%44,3) kadındı. Şiddete maruz kalanların 108'i (%59,0) erkek, 75'i (%41,0) kadındı. Mesleklerine göre 57 (%26) kişi doktor, 73 (%33) kişi hemşire olarak değerlendirildi. Şiddete maruz kalanların 102 (%55,7)'si sözlü şiddete maruz kalırken, 120 (%65,6) kişi en sık 20:00-00:00 saatleri arasında sözlü şiddete maruz kalmıştır. 61(%33,3) kişi şiddet sonucu beyaz kod verdiğini belirtirken, 113 (%61,7) kişi şiddet nedeni olarak acil servislerdeki kalabalık ortamı göstermiştir. Katılımcıların %77,6'sı şiddete maruz kalma kaygısının sağlıklı hizmet sunumu üzerinde olumsuz etkisi olduğunu belirtmiştir. Yine şiddet mağdurlarının %40,4'ü çözüm için acil servis işleyişinde revizyon gerektiğini belirtti. Sonuç: Çalışma, acil servis sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin hem sık hem de çok yönlü olduğunu, genellikle sistem kaynaklı ve kişilerarası stresörlerle bağlantılı olduğunu göstermiştir. Çalışan verimliliği ve hasta bakım hizmetleri üzerindeki olumsuz sonuçları azaltmak için şiddeti önleme amacıyla hedefli kurumsal stratejilere ve çalışmalara ihtiyaç vardır.
