TUĞÇE YENİ, OZLEM KOKSAL, VAHİDE ASLIHAN DURAK, GÖKSEL AYDOĞAN, ÖMER YONTAR, NUR BETÜL COŞKUN
Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;51(1):119-124
Bu çalışmanın amacı acil servise başvuran ≥65 yaş intrakranial kanaması olan hastaların demografik ve epidemiyolojik özelliklerinin incelenmesi ve klinik sonlanımları ile ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Kesitsel tipte olan bu çalışma, 1 Ocak 2018 – 31 Aralık 2022 tarihleri arasında acil serviste intrakranial kanama tanısı alan ≥65 yaş olguların dosyalarının retrospektif olarak değerlendirilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Olguların %57,6’sı erkekti ve yaş ortalaması 75,49 ± 7,43 yıldı. Olguların %79,9’unda en az bir ek hastalık, %46,0’ında travma öyküsü vardı. Bilgisayarlı Tomografi sonucunda en sık saptanan kanama türleri %39,1 subdural, %38,6 intraparankimal ve %26,1 subaraknoid kanama idi. Klinik sonlanım açısından bakıldığında; olguların %7,6’sının acil servisten taburcu edildiği %21,2’sinin yoğun bakım ünitesine yatırıldığı, %29,9’unın dış merkez yoğun bakım ünitesine sevk edildiği ve %1,6’sının ise exitus olarak sonlandığı görüldü. Diğer olgularla karşılaştırıldığında, klinik sonlanımı olarak yoğun bakım ünitesi yatış/ sevk/ ölüm olan olgular arasında kadın cinsiyet sıklığı ve subdural kanama sıklığı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek iken; Glasgow Koma Skoru ve intraparankimal kanama sıklığı ise anlamlı düzeyde daha düşüktü. Sonuç olarak klinik pratikte özellikle kranial BT’de subdural hematom saptanan ve GKS skoru düşük yaşlı intrakranial kanamalı olgularda kötü sonlanım riskinin daha fazla olduğunu göz önünde bulundurularak, erken dönemde doğru tedavinin uygulanmasının sağ kalımı artıracak çabalar arasında yer alacağı düşünülmektedir.
