NACİ BALAK
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2008;14(4):292-298
AMAÇ: Kafa travmalı hastaların doğrudan beyin cerrahisi birimlerine kabul edilmesindeki kısıtlılık dünyanın birçok bölümünde pratikte yaşanan ortak bir durumdur. Bu çalışma, kafa travmalı hastaların beyin cerrahlarından görüş alınmasından önceki ilk nörolojik muayenelerinin ve tedavilerinin yeterli derecede yapılıp yapılamadığını değerlendirmek ve aynı zamanda kafa yaralanması olan hastaların tedavisinde, kılavuzların sıkı bir şekilde kullanımının etkilerini saptamak için yapıldı. GEREÇ-YÖNTEM: Acil servisteki farklı doktorların, aynı beyin cerrahına kafa travmalı hastaları danışmaları, ileriye dönük olarak iki farklı altı aylık dönemde incelendi: Beyin cerrahı olmayan doktorların kafa travmalı hastalardan beyin cerrahisi girişimleri gerektirenlerin seçimi konusunda eğitim almadıkları birinci dönem ve eğitim sonrası ikinci dönem. BULGULAR: Birinci dönem; kafa travmalı hastaların ilk nörolojik muayeneleri, tedavileri beyin cerrahı olmayan doktorlar tarafından doğru olarak gerçekleştirilemiyordu. Buna karşın ikinci dönem, beyin cerrahı olmayan doktorlar en azından altı ay sistematik nöroşirürji eğitimi aldıktan sonra beyin cerrahisi girişimleri gerektiren hastaları daha doğru olarak seçebiliyorlardı. SONUÇ: Uzmanlık eğitimi almış travma cerrahlarının bulunmadığı hastanelerde, beyin cerrahları acil serviste nöroşirürjikal olguların seçimi konusunda beyin cerrahı olmayan doktorları eğitmelidirler. Bu eğitimde, kafa yaralanmalarının tedavisi kılavuzlarının kullanılması çok etkilidir.
