NİLÜFER ONAK KANDEMİR, BANU DOĞAN GÜN, BURAK BAHADIR, ŞANSER GÜL, İLKER ÖZ, NAGEHAN ÖZDEMİR BARIŞIK
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2018;29(1):53-59
Adenohipofizin iğsi hücreli onkositomu (SCO), oldukça nadir görülen, klinikopatolojik açıdan önemli ayırıcı tanı zorluklarına neden olan ve biyolojik davranışına yönelik verilerin sınırlı olması nedeniyle hasta yönetiminde zorluklar içeren bir sellar bölge tümörüdür. Görme bozukluğu yakınması ile başvuran 61 yaşındaki erkek hastada, sellar/suprasellar yerleşimli kitle saptandı ve ameliyat edildi. Operasyon sonrası üçüncü ve altıncı ayda hastanın yakınmalarının devam etmesi, tümörün boyutlarında artma olması üzerine iki kez re-operasyon uygulandı. Histopatolojik değerlendirmede iğsi- epitelioid morfolojide, onkositik sitoplazmalı tümör hücrelerinin fasiküller/tabakalar/psödoasiner yapılar oluşturduğu gözlendi. Neoplastik hücrelerde vimentin, EMA, Galektin 3, TTF-1 ve AMA ile pozitif, epitelyal belirleyiciler, hipofiz hormonları ve nöroendokrin markırlar ile negatif immünoreaktivite gözlendi. Nükslere ait materyallerde, ilk biyopsi örneğine göre, pleomorfizm, atipi ve mitotik aktivitede artış dikkati çekmiştir. SCO, güncel DSÖ sınıflamasında ’Derece I’ olarak tanımlansa da, özellikle atipi-pleomorfizm ve mitotik aktivite sergileyen olgularda önemli oranda erken nüks görülebileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
