Pedro Ivo da Graça FAGUNDES, Ricardo Armini CALDAS, Rafael Leonardo Xediek CONSANI
European Oral Research - 2026;60(1):65-70
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı adeziv simantasyon protokollerinde dentin/reçine arayüzünde suda bekletme, kimyasal yaşlandırma veya termosikling uygulandığında oluşan marjinal mikrosızıntıyı değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tamamen dentin yüzeyi açık olacak şekilde (5 x 4 x 1 mm) sığır dişlerinden bloklar hazırlandı (n = 45). Bloklar rastgele olarak üç farklı simantasyon protokolüne ayrıldı: 2BSE+DRC (iki şişeli self-etch adeziv + dual-cure reçine siman); SAP+PRC (self-adeziv astar + foto-aktif dual reçine siman); ve SAP+SRC+O (self-adeziv astar + self-cure dual reçine siman + Oxyguard II). Aynı boyutlarda kompozit reçine blokları, her protokole uygun şekilde dentin blokları üzerine simante edildi. Her tedavi grubu (n = 15) yaşlandırma koşullarına göre üç alt gruba (n = 5) ayrıldı: 7 gün suda bekletme (kontrol), %10 sodyum hipoklorit çözeltisinde 1 saat yaşlandırma veya 5.000 döngü termosikling işlemleri uygulandı. Numuneler daha sonra ayrı ayrı nötr metilen mavisi çözeltisine 1 saat batırıldı, su ile yıkandı, hava ile kurutuldu ve marjinal mikrosızıntı açısından incelendi. Bulgular: ANOVA ve Tukey testi (alpha = 0,05) ile analiz edilen veriler, 2BSE+DRC grubunun 7 günlük suda bekletme sonrasında en düşük mikrosızıntıyı (100 µm) ve termosikling sonrası en yüksek değeri (220 µm) gösterdiğini ortaya koydu. Sodyum hipoklorit yaşlandırması ise ara bir değerle sonuçlandı (190 µm). SAP+PRC ve SAP+SRC+O gruplarında suda bekletme (sırasıyla 170 µm ve 620 µm) veya sodyum hipoklorit yaşlandırmasında (sırasıyla 180 µm ve 610 µm) mikrosızıntı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. SAP+SRC+O grubu, hem suda bekletme (620 µm) hem de sodyum hipoklorit yaşlandırmasında (610 µm) 2BSE+DRC (sırasıyla 100 µm ve 190 µm) ve SAP+PRC (sırasıyla 170 µm ve 180 µm) gruplarına kıyasla anlamlı derecede daha yüksek mikrosızıntı gösterdi. Termosikling uygulaması, üç tedavi arasında anlamlı fark oluşturdu (p < 0,05); en yüksek mikrosızıntı SAP+SRC+O grubunda (1.370 µm), en düşük 2BSE+DRC grubunda (220 µm) ve orta düzeyde SAP+PRC grubunda (810 µm) gözlendi. Sonuç: Adeziv simantasyon protokolleri, suda bekletme, kimyasal yaşlandırma veya termosikling uygulamalarına maruz bırakıldığında farklı düzeylerde marjinal mikrosızıntı göstermektedir. Tüm adeziv protokoller için termosikling, dentin/reçine arayüzünde en yüksek marjinal mikrosızıntıya neden olmuştur.
