Emre Gürkan BULUTLUÖZ, Burak KAYA
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(11):1371-1379
AMAÇ: Travmalar dünya genelinde önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. Toraks yaralanmaları özellikle genç erişkin travma olgularında sık karşılaşılan bir yaralanma grubunu oluşturmaktadır. Bu çalışma, adli nitelikli toraks travmalarını adli tıbbi bir yaklaşımla incelemeyi ve bu olguların demografik özelliklerini, klinik bulgularını ve söz konusu bulguların adli raporlama ile ilişkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: 2023-2025 yılları arasında ikinci basamak bir hastaneye başvuran travmatik toraks yaralanmalı 254 olgu retrospektif olarak incelenmiştir. Olguların yaş, cinsiyet, olay kökeni, klinik özellikleri ve adli sonuçları analiz edilmiştir. BULGULAR: Olguların %75.2'si erkek olup yaş ortalaması 48 yıl olarak saptanmıştır. Yaralanmaların %86.2'sinin künt travma kaynaklı olduğu ve en sık nedenin araç içi trafik kazaları olduğu belirlenmiştir (%49.2). Mevcut Türk adli-tıbbi rehberlere göre vakaların tümünün basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, %83.1'inde kemik kırığı saptandığı ve %79.9'unun yaşamı tehlikeye sokan nitelikte olduğu belirlenmiştir. Olguların %70.5'inde kot kırığı, %71.3'ünde ise intratorasik yaralanma saptanmış; en sık gözlenen patolojilerin pnömotoraks (%70.2) ve hemotoraxs (%50.8) olduğu görülmüştür. Kasten yaralama olgularında pnömotoraks ve hemotoraxs sıklığının anlamlı düzeyde arttığı (p<0.05), buna karşılık kaza olgularında parankimal kontüzyonun daha sık izlendiği saptanmıştır. Mortalite oranı %6.7 saptanmıştır. SONUÇ: İkinci basamak sağlık kuruluşlarında düşük sıklıkta görülse de toraks travmaları yüksek oranda yaşamsal tehlike riski ve karmaşık adli tıbbi sonuç potansiyeli taşımaktadır. Standart ve ayrıntılı tıbbi dökümantasyon, hukuki süreçler ve cezai yaptırımların tutarlılığı için elzemdir. Adli değerlendirmelerin sadece travma mekanizmasına değil, anatomik hasar ve komplikasyonlara odaklanması raporların standardı ve objektifliğini artıracaktır.