ADÖLESAN ANNE VE ADÖLESAN OLMAYAN ANNELERDE ATEŞ YÖNETİMİ VE AKILCI İLAÇ KULLANIMI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Zinnarin BABAT, Dilek ÇİFTCİ BAYKAL

Pediatric Practice and Research - 2026;14(1):1911450-0

Caldıran State Hospital, Van, Turkey

 

Amaç: Bu araştırma, adölesan anne ve adölesan olmayan annelerin ateş yönetimi ve akılcı ilaç kullanımına ilişkin tutumlarını incelemek amacıyla yapılmış kesitsel ve tanımlayıcı bir çalışmadır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2025-Mayıs 2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesine başvuran, çocuğu 6-24 aylık olan anneler araştırmanın evrenini oluşturmuştur. Yapılan G*Power analizi ile 84 annenin yeterli olacağı belirlenmiş, 110 anne katılımcı ile çalışma sonlanmıştır. Sosyodemografik bilgi formu, Ebeveyn Ateş Yönetimi Ölçeği (EAYÖ) ve Akılcı İlaç Kullanımına Yönelik Ebeveyn Tutum Ölçeği (AİKYETÖ) veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Veriler SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırma sonuçlarında adölesan annelerde geniş aile yapısının, adölesan olmayanlarda ise çekirdek aile yapısının daha yaygın olduğu saptanmıştır (p=0,007). Adölesan olmayan annelerin evde ateş ölçer bulundurma oranları daha yüksek olup (p=0,001), koltuk altından ölçümün bu grupta, alından ölçümün ise adölesan anne grubunda daha sık ve etki büyüklüğü daha fazla olduğu bulunmuştur. EAYÖ toplam puanında her iki grup arasında bir ilişki saptanmamıştır (p=0,876). Eğitim düzeyine göre AİKYETÖ toplam puanı ve "doğru ve bilinçli kullanım" alt boyutunda lisans ve lisans üstü mezunlarının puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Aile tipi açısından çekirdek aile grubunun AİKYETÖ toplam ve "doğru ve bilinçli kullanım" puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür(p<0,05). Sonuç: İki grubun ateş yönetimi ve akılcı ilaç kullanımına yönelik genel tutumlarının benzer olduğunu ancak eğitim düzeyi, aile yapısı ve evde termometre bulundurma gibi faktörlerin bazı davranış bileşenlerini etkilediği görülmüştür. Özellikle düşük eğitim düzeyine ve geniş aile yapısına sahip annelere yönelik kanıta dayalı, uygulamaya dönük eğitim programlarının gerekli olduğu düşünülmektedir.