MURAT OTO, SUKEN A SHAH, MOHAMMED ALİ HASSAN MOHAMMED, KENNY J ROGERS, PETYA YORGOVA, LAURENS HOLMES
Joint Diseases and Related Surgery - 2011;22(3):124-128
Amaç: Bu çalışmada adölesan idiyopatik skolyozlu (AİS) çocuklarda titanyum enstrümantasyonuyla gerçekleştirilen posteriyor spinal füzyonun etkinliği ve güvenliğinin tespit edilmesi amaçlandı. Hastalar ve yöntemler: Bu etkinlik ve güvenliliğin belirlenmesi için prospektif bir özdeş grup (sadece olgu) çalışması yapıldı. Çalışmada Ocak 2002 ve Aralık 2003 tarihleri arasında kliniğimizde ameliyat edilmiş 24 hasta (21 kız, 3 erkek; ort. yaş 14.1±1.8 yıl; dağılım 11-17 yıl) yer aldı ve en az iki yıllık bir takip uygulandı. Ana sonuç değişkenleri olarak üst torasik, torasik ve torakolomber koronal eğrilikler ve T5-T12 arasındaki kifoz ölçüldü ve tekrar ölçümlü ANOVA kullanılarak veriler değerlendirildi. Bulgular: Ana torasik eğrilikte (koronal planda) ilk doğrulma periyodunda (ameliyat sonrası ilk 4 hafta) düzelme olduğu (ortalama 12.21±9.78 derece), 24 aylık takip sonunda bu düzelmenin korunduğu (ortalama 15.71±7.15 derece) ve her iki ölçümünde ameliyat öncesi derecelerden (ortalama 57.0±12.75 derece) istatistiksel olarak anlamlı Şekilde daha düşük olduğu, gözlemlendi (p<0.001). Sagital planda (T5-T12 arası kifoz açısı) eğriliğin posteriyor titanyum enstrümantasyon ile kötüleşmediği ve ameliyat öncesinde 19.50±10.53 derece), ilk doğrulma periodunda 16.45±6.68 derece ve 24 aylık takip sonunda 17.73±8.40 derece olduğu gözlendi (p=0.74). Psödoartrozise ilişkin herhangi bir kanıt mevcut değildi ve düzeltme kaybı ya da enfeksiyon meydana gelmedi. Sonuç: Titanyum enstrümantasyon, AİS tedavisinde posteriyor eğriliğin düzeltilmesini sağlamak ve bu düzelmeyi korumakta etkin olarak saptanmıştır. Ayrıca bu enstrümantasyon hipokifozisi kötüleştirmemektedir ve herhangi bir advers olay görülmemiş olması ışığında güvenlidir.
