AYŞEGÜL KÜÇÜK, SEDA ÇİÇEK, NURCAN DURSUN, CEM SÜER
Journal of Clinical Practice and Research - 2007;29(2):97-100
Amaç: Bu çalışmada, in vitro şartlarda (organ banyosunda) 10-6 M 17 b-östradiol ile inkübe edilen sıçan torasik aortasının banyo konsantrasyonları 10-9, 10-8, 10-7, 10-6 ve 10-5 M olan kümülatif adrenalin dozlarına verdiği cevapların araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Sıçanlar eter ile anestezi edildikten sonra, torasik aortaları 5-6 mm uzunluğunda halkalar şeklinde kesildi. Kasılma ya da gevşeme cevaplarını elde etmek için aortadan 2 paslanmaz çengel geçirilip, halkalardan biri 10 ml'lik organ banyosuna, diğeri kuvvet transduserine bağlandı. 17 b-östradiol, organ banyo konsantrasyonu 10-6 M olacak şekilde eklendi, daha sonra banyo konsantrasyonları 10-9, 10-8 , 10-7, 10-6 ve 10-5 M olan adrenalinin damar üzerine kümülatif etkisi kaydedildi. Aynı işlemler 17 b-östradiol olmadan da yapıldı. Damar gerim değişiklikleri kuvvet çevireci aracılığı ile elektriksel sinyallere dönüştürülerek, DC preamplifier (MP30B-EC) ile büyütüldü, veri kazanım sitemi ile analiz edildi. Bulgular: In vitro şartlarda sıçan torasik aortasının farklı dozlardaki adrenaline verdiği kasılma yanıtları, östrojen hormonu varlığında azalmış fakat bu azalma sadece 10-7 M adrenalin dozunda istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: In vivo çalışmada östradiolün adrenalinin kasılmana neden olan etkisinde yaptığı artışın in vitro damar çalışmasında gösterilememe nedenleri, sıçanların overektomize edilmemiş olması veya östradiolün adrenalin cevaplarına yaptığı etkinin damar farklılığı ile değişebilmesi olabilir. Her damar yatağında vazoaktif maddelerin reseptör yoğunluğu, tipi, sentez ettiği vazokonstriktör veya vazodilatatör ajanlar farklı olabilmektedir.
