İSMAİL HAMDİ KARA, P GAMZE ERTEN BUCAKTEPE, ÖZGÜR ERDEM, KARANFİL SITMAPINAR, BAHRİ YILDIZ
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2009;11(3):28-32
Amaç: Bu preliminer tanımlayıcı çalışmada, birinci basamakta tanı amaçlı ultrasonografi (USG) kullanımı, hastalarda saptanan bulgular ve sosyodemografik değişkenlerin retrospektif olarak incelenmesi planlandı. Materyal ve Metot: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği AD polikliniğinde 2006 yılından itibaren tanı amaçlı USG kullanılmaktadır. Çalışma Mart 2006 ile Kasım 2007 tarihleri arasındaki 20 aylık dönemi kapsamakta olup, poliklinik hasta dosyası ve kayıtları veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Çalışmada 3,5 mHZ konveks, 7.5 mHZ lineer problu Aloka SSD500 USG cihazı (Japonya) kullanılmıştır. Bulgular: Aile Hekimliği Polikliniğine toplam 2840 hasta başvurmuş olup 436 (%15.4) hastaya USG uygulanmıştır. Hastaların 197‘si (%45.2) erkek, 239‘u (%54.8) kadındır, ortalama yaşları ise 39.1±16.7‘dır. En sık başvuru 18-45 yaş grubunda (n=222, %50.9) ve kadın hastalarda (K/E=144/78) olmuştur. Yapılan aylık ortalama USG sayısı 21.8±12.2‘dir. Hastaların büyük kısmında tarama amaçlı USG uygulanırken (n=286, %65.6), en sık batın USG (n=329, %75.5) ve batın-pelvik USG (n=69, %15.8) yapılmıştır (p<0.0001). USG ile en sık saptanan bulgu ise GIS sistemine (n=122, %27.9) aittir (p<0.0001). Sonuç: Hekimlerin meslek pratiklerinde kısıtlı zamanda doğru ve kesin tanıya varması gerekmektedir. Bu çalışmada da tanı amaçlı USG kullanımının birçok hastada çözüme yardımcı olduğunu görmekteyiz. Bu nedenle Aile Hekimliğinde USG kullanımının doktor ve hastalara büyük fayda sağlayacağını düşünmekteyiz.
