ALPER MURAT ULAŞLI, SERAP ERKEÇ, SEÇİL UYAR, BARIŞ NACIR, ÖMER YILMAZ, HATİCE RANA ERDEM
Joint Diseases and Related Surgery - 2013;24(2):77-81
Amaç: Bu çalışmada akromiyoklaviküler eklem (AKE) dejenerasyonunun ortopedik omuz testleri (OOT) üzerine etkisi araştırıldı ve AKE enjeksiyonlarının omuz sıkışma tedavisindeki tamamlayıcı rolü belirlendi. Hastalar ve yöntemler: İkinci basamak bir hastanede, klinik ve radyolojik olarak omuz sıkışma sendromu tanısı konulan 62 hasta (56 kadın, 6 erkek; ort. yaş 55.8±9.3 yıl; dağılım 35-74 yıl) çalışmaya alındı. Akromiyoklaviküler eklem ve subakromiyal bölgeye iki enjeksiyon yapıldı. Hastalar başlangıçta ve AKE ve subakromiyal enjeksiyondan sonra OOT’ler ile (Neer, Hawkins-Kennedy, empty can, full can, eksternal rotasyon direnç, lift-off ve cross-body adduksiyon testleri) değerlendirildi. Genel ağrı skoru için görsel analog ölçeği kullanıldı. Bulgular: Hastalara iki kez enjeksiyon ve üç kez de OOT uygulandı. Akromiyoklaviküler eklem enjeksiyonu sonrası OOT’nin tamamında anlamlı bir farklılık saptandı (p<0.001). Hem AKE hem de subakromial enjeksiyon sonrasında görsel analog ölçeği skorlarında anlamlı düzelme saptandı (p<0.001). Sonuç: Rotatör kılıf lezyonu olan hastalarda, hastaya uygulanacak tedavi yaklaşımını değiştirebileceğinden, eşlik eden AKE hastalıkları dikkatle değerlendirilmelidir.
