SEDAT DALBAYRAK, MESUT YILMAZ, MUSTAFA FİRİDİN, SAİT NADERİ
Turkish Neurosurgery - 2009;19(2):163-167
Aksisin travmatik spondilolistezisinde optimum tedavinin ne olduğu halen tartışmalıdır. Bu travmalarda birçok konservatif tedavi yönteminin yanı sıra, posterior ve anterior fiksasyon teknikleri de tanımlanmıştır. Öte yandan C2 vertebrasının pars bölümü (istmus) üst servikal omurga yaralanmalarında fiksasyon noktası olarak kullanılmaktadır. C2 pars vidası bu bölgede tek başına da kullanılarak C2‘nin anterior ve posterior bölümlerinin birbirine fiske etmektedir. YÖNTEM: Levine ve Edwards sınıflamasına göre tip 2 olarak değerlendirilen dört C2 travmatik spondilolistezis olgusu sunulmaktadır. Olguların dördünde de C2 pars vidası kullanılmıştır. BULGULAR: İki olguda yalnızca C2 pars vidası ile yetinilirken, diğer iki olguda C2 pedikül-C3 yan kitle vidası ile C2-3 stabilizasyon yapılmıştır. Tüm olgularda klinik ve radyolojik iyileşme sağlanmıştır. SONUÇ: Bu çalışma üst servikal yaralanmalarda C2 pars bölümünün fiksasyon noktası olarak kullanılabileceğini göstermiştir. İyi seçilmiş olgularda C2 pars vidası ile C2‘nin ön ve arka bölümleri birbirlerine fikse edilebilirken, C2-3 fiksasyonunun ise C2-3 stabilitesini artırabileceği sonucuna varılmıştır.
