UFUK NALBANTOĞLU, AREL GERELİ, BARIŞ KOCAOĞLU, UĞUR HAKLAR, METIN TÜRKMEN
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2008;42(2):112-118
Amaç: Erken dönemde cerrahi olarak tedavi edilen tip 2-3 koronoid kırıklarının sonuçları değerlendirildi ve sonucu etkileyen etmenler araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya, deplase koronoid kırığı nedeniyle açık redüksiyon ve internal fiksasyon ile tedavi edilen 13 erkek hasta (ort. yaş 35; dağılım 17-53) alındı. Regan-Morrey sınıflamasına göre kırıklar dokuz hastada tip 2 (%69.2), dört hastada tip 3 (%30.8) idi. Dokuz hastada koronoid kırığına dirsek çıkığı, radius başı kırığı, olekranon kırığı veya bağ yaralanması eşlik etmekteydi. Hastalar yaralanmadan itibaren ortalama 2.3 gün (dağılım 1-7 gün) sonra ameliyat edildi. Fonksiyonel değerlendirmede Mayo dirsek performans skoru (MDPS) kullanıldı. Radyografik artroz bulguları Broberg-Morrey ölçütlerine göre değerlendirildi. Ortalama takip süresi 44.1 ay (dağılım 12-96 ay) idi. Sonuçlar: On hastada (%76.9) fonksiyonel dirsek eklem hareket aralığı (EHA) elde edildi. Son kontrolde ortalama dirsek EHA 110.7° (dağılım 85°-130°), önkol rotasyonları 134.2° (dağılım 120°-155°) bulundu. Parçalı koronoid kırığı veya eşlik eden dirsek yaralanmaları olan üç hastada EHA daha düşüktü. Hastaların hiçbirinde instabilite saptanmadı. Ortalama MDPS 86.5 (dağılım 75-100) idi; dört hastada (%30.8) mükemmel, dokuz hastada (%69.2) iyi sonuç elde edildi. İzole veya tek parça koronoid kırığı olan dört hastada mükemmel sonuç alınırken (MDPS 98.8), parçalı kırığı veya eşlik eden bağ ve kemik yaralanmaları olan hastalarda fonksiyonel skor daha düşük bulundu. Yedi hastada (%53.9) posttravmatik artrit bulguları saptandı; bu hastalarda MDPS ortalaması 81.4 idi. Fonksiyonel sonucu mükemmel olan hastalarda artrit bulgularına rastlanmadı. Tüm hastalar yaralanma öncesi aktivite düzeylerine dönebildi. Çıkarımlar: Koronoid kırıkları, çoklu dirsek yaralanmalarının en önemli kısmıdır. Kırığın parçalı olması, eşlik eden kemik veya bağ yaralanmaları ile posttravmatik artrit varlığı fonksiyonel sonucu olumsuz etkilemektedir.
