GÜLBİN AYGENCEL, TARKAN KARAKAN, MELDA AYBAR TÜRKOĞLU
MN-Dahili Tıp Bilimleri - 2009;4(3-4):131-139
Amaç: Dahiliye servisimize yatan akut pankreatitli (AP) hastaların klinik özelliklerini, tanısal yaklaşımlarını ve klinik sonuçlarını incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Nisan 2008-Nisan 2009 tarihleri arasında servisimize yatan ≥18 yaş AP‘li hastaların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya AP tanısı alan 86 hasta dahil edilmiştir. Hastaların %50‘si erkektir ve yaş ortalaması 56.33±17.44‘dür. Başvuruda karın ağrısı en sık görülen şikâyettir. Hastaların %67,4‘de AP biliyer nedenlere bağlıdır. On hasta (%11,6) takip sırasında yoğun bakım ünitesine (YBÜ) devir edilmiştir. Bu hastalardan 5‘i ölmüştür. AP‘li hastalar sağ kalan-ölen, YBÜ‘ne devir olan ve olmayan, APACHE 2 skoru ≥8 olan ve <8 olan, biliyer veya biliyer dışı sebeplere bağlı pankreatit gelişen hastalar olarak gruplandırılmış ve karşılaştırılmıştır. APACHE 2, Ranson, Glasgow ve BT ağırlık skorlarının hastaların prognozuyla ilişkili olduğu; bu skorlar arttıkça hastalarda daha sık komplikasyon geliştiği, YBÜ‘ne daha sık devir edildiği ve daha mortal seyrettiği görülmüştür. Yine yatışta ve takipte CRP, beyaz küre sayısı, LDH, glukoz, BUN ve kreatinin, kalsiyum ve albumin değerlerinin anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: AP olgularının birçoğu kendini sınırlar ve hafif seyirlidir; fakat şiddetli seyreden olgular için mortalite oranı yüksektir. Tedavi ve prognoz AP‘in şiddetine bağlıdır. Ranson kriterleri, APACHE 2 ve Glasgow skorları ile BT ağırlık skoru ve bazı laboratuvar verileri günümüzde klinik şiddeti ve prognozu öngörmek için kullanılmaktadır.
