Oğuz KAYA, Fuat MALKOC, Mustafa Ümit GÜRBÜZ, Muhammed KAZEZ
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(6):702-714
AMAÇ: Akut tendinöz çekiç parmak (Doyle tip I) olgularında tedavi genellikle distal interfalangeal (DIP) eklemin uzun süreli immobilizasyonuna dayanır; ancak tedavi başarısı büyük ölçüde hasta uyumuna bağlıdır. Perkütan intramedüller (IM) K-teli ile DIP eklem transfiksasyonu cerrahi bir alternatif olarak uygulanabilmekte, ancak farklı pin konfigürasyonlarının klinik sonuçlara etkisi net değildir. Bu çalışmada konservatif ve cerrahi tedavi yöntemleri karşılaştırılmış ve farklı pin konfigürasyonlarının klinik sonuçlara etkisi değerlendirilmiştir. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif kohort çalışmaya, yaralanmadan sonraki ilk 7 gün içinde başvuran ve en az 12 ay süreyle takip edilen 93 erişkin akut tendinöz çekiç parmak hastası dahil edildi. Hastalar üç gruba ayrıldı: Bantlı Stack ateli ile konservatif tedavi (n=33), pinin dışarıda bırakıldığı perkütan IM K-teli ile DIP eklem transfiksasyonu (n=30) ve pinin parmak ucu pulpası içine gömülü bırakıldığı IM transfiksasyon (n=30). Primer sonlanım ölçütü son kontrolde ölçülen rezidüel DIP eklem ekstansiyon kaybıydı. Sekonder sonlanım ölçütleri Crawford kriterlerine göre fonksiyonel sonuçlar ve tedaviye bağlı komplikasyonlardı. BULGULAR: Başlangıç DIP eklem ekstansiyon kaybı açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0.801). Son kontrolde rezidüel ekstansiyon kaybı konservatif tedavi grubunda anlamlı derecede daha yüksek bulunurken (medyan 4 derece), cerrahi gruplarda daha düşük değerler saptandı (0.5 derece ve 1 derece; p<0.001). Crawford kriterlerinin çok kategorili analizinde gruplar arasında anlamlı fark izlenmedi (p=0.095); ancak ikili analizde (mükemmel + iyi sonuçlar) cerrahi gruplarda başarı oranı konservatif tedaviye göre anlamlı derecede daha yüksekti (p=0.014). Konservatif tedavi grubunda cilt maserasyonu daha sık görülürken (p<0.001), pinle ilişkili irritasyon pinin dışarıda bırakıldığı grupta daha yüksek oranda izlendi (p=0.006). Gruplar arasında yüzeyel enfeksiyon açısından anlamlı fark saptanmadı. SONUÇ: Akut tendinöz çekiç parmak olgularında perkütan IM K-teli ile DIP eklem transfiksasyonu, konservatif tedaviye kıyasla daha iyi ekstansiyon kontrolü ve daha yüksek fonksiyonel başarı oranları sağlamaktadır. Pin konfigürasyonu fonksiyonel sonuçları belirgin biçimde etkilememekle birlikte, hasta konforu ve komplikasyon profili üzerinde etkili olmaktadır. Tedavi seçimi hasta uyumu ve fonksiyonel beklentiler göz önünde bulundurularak bireyselleştirilmelidir.
