SAMİ FIDAN, AYSENUR PIR, CEREN KONCA SEFEROGLU, MURAT ERKUT, ARİF MANSUR COSAR
Akademik Gastroenteroloji Dergisi - 2025;24(1):1-8
Giris ve Amaç: Alarm semptomlarinin üst gastrointestinal kanserlerini öngörmedeki tanisal faydasi belirsizdir. Çalismamizda, alarm semptomlarinin üst gastrointestinal kanserlerinin tanisinda öngörücü degerini arastirmayi amaçladik. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif gözlemsel çalismaya, üst gastrointestinal sistem kanserlerine yönelik en az bir veya daha fazla alarm semptomu olan ve özofagogastroduodenoskopi yapilan hastalar dahil edildi. On sekiz yas alti ve 80 yas üstü hastalar çalisma disi birakildi. Hastalar 45 yas alti ve üstü olarak iki gruba ayrildi. Hastalarin demografik özellikleri, basvuru sikayetleri, alarm semptomlari, endoskopi ve patoloji sonuçlari prospektif olarak degerlendirildi. Bulgular: Çalismaya %62, 5’i kadin, yas ortalamalari 50, 8 ± 15, 8 yil olan toplam 325 hasta dahil edildi. En sik görülen alarm semptomlari sirasiyla 45 yas üzeri baslayan dispepsi (%48, 6), kilo kaybi (%34, 8) ve demir eksikligi anemisi (%31, 1) idi. Çalismamizda tamami 45 yas üstünde olan 6’si erkek toplam 8 hastaya (%2, 5) malignite tanisi konuldu. Malignite tanisinda sensitivitesi en yüksek alarm semptomlari kilo kaybi (%75) ve demir eksikligi anemisi (%50), spesifitesi en yüksek alarm semptomlari ise palpable abdominal/epigastrik kitle veya anormal lenfadenopati (%96, 5) ve üst gastrotintestinal sistem kanamasi (%96, 2) idi. Sonuç: Üst gastrointestinal kanserleri öngörmede alarm bulgularinin duyarliligi ve özgüllügü sinirlidir ve risk altindaki popülasyonu tanimlamak için baska yöntemlerin gelistirilmesine ihtiyaç vardir.
