Ece ŞENBAYKAL YİĞİT, İlke TAŞKIRDI, İdil AKAY HACI, Rıza YILDIRIM, İkbal Nur ŞAFAK, Tuba TUNCEL
Medical Journal of Bakırköy - 2026;22(3):255-260
Amaç: Alerjik rinit (AR), çocukluk çağında sık görülen burun mukozasının immünoglobulin E (IgE) aracılı enflamasyonu ile karakterize bir hastalıktır. Nazal ve oküler semptomlarla kendini gösteren bu hastalık, yaşam kalitesini de olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, AR tanılı çocuklarda semptomların şiddetini değerlendirmek ve semptom şiddetiyle ilişkili klinik ve laboratuvar faktörleri belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikteki bu çalışma, Ağustos-Ekim 2025 tarihleri arasında İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Alerji Kliniği'nde gerçekleştirildi. Çalışmaya, 6-18 yaş arasında olan, AR tanısıyla izlenen ve deri prick testi pozitif 260 çocuk dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, semptomları Alerjik Rinit ve Astım Üzerindeki Etkileri sınıflamasına göre ağırlık ve süre dağılımları, duyarlanma örüntüsü, total IgE ve eozinofil düzeyleri kaydedildi. Semptom şiddeti nazal ve oküler görsel analog skala (GAS) ile değerlendirildi. Veriler SPSS (IBM SPSS Statistics, sürüm 27) yazılımı ile analiz edildi; uygun istatistiksel testler kullanılarak gruplar arası karşılaştırmalar ve korelasyon analizleri yapıldı. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların %62,7'si erkekti ve ortalama yaş 11,7+/-4,8 yıl idi. En sık duyarlanma polen (%66,2) ile saptandı. Hastaların %56,9'u polisensitize, %66,2'si orta-ağır AR grubunda, %53,1'i persistan tipteydi. Ortalama nazal GAS skoru 5,55+/-2,17, oküler GAS skoru 3,6+/-3,6 bulundu. Nazal semptom skorları oküler semptom skorlarından yüksekti (p<0,001). Polisensitize, orta-ağır ve persistan tipteki hastalarda da GAS skorları anlamlı şekilde yüksek bulundu (p<0,05). Sonuç: Alerjik rinitli çocuklarda semptom şiddeti, hastalığın fenotipi ve duyarlanma örüntüleriyle yakından ilişkilidir. GAS skorunun klinik değerlendirmede kullanılması, semptomlar, yükünün objektif olarak belirlenmesine ve tedavi stratejilerinin bireyselleştirilmesine katkı sağlayabilir.
