TARIK ALTUNKILIÇ, BÜNYAMİN ARI, ERCAN ŞAHİN, İSMAİL GÜZEL, FEYZA İNCEOĞLU
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2022;24(3):257-262
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ön çapraz bağın (ÖÇB) otogreft veya allogreft onarımı yapılmış olan bireylerin klinik sonuçlarının incelenmesidir. Gereç ve Yöntemler: 2014 ve 2020 yılları arasında semitendinosus-gracilis tendon otogreftleri (semitendinosus-gracilis tendon autografts, SGT-A) ve tibialis anterior tendon allogreftleri (tibialis anterior tendon allografts, TAT-A) kullanılmak suretiyle ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılmış olan hastaların dosyaları üzerinde geriye dönük olarak analiz yapıldı. Bu çalışmaya her iki grupta da 30 hastanın verileri dahil edildi. Hastaların sonuçlarının karşılaştırılması amacıyla diz laksite testleri, Lysholm diz skorlama sistemi, Tegner aktivite skoru ve Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi (International Knee Documentation Committee, IKDC) skoru kullanıldı. Bulgular: Preoperatif ölçüm ile son ölçüm arasında Tegner aktivite skoru bakımından anlamlı bir fark yokken (p=0,241), IKDC skorları ve Lysholm diz skorlamaları, bu çalışmadaki her iki grup için de preoperatif ölçüm ve son kontrol ziyareti arasında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde değişti (sırasıyla, p=0,020 ve p=0,038). SGT-A grubu Lysholm diz skorunun preoperatif değeri %60,97 ve son kontrol değeri ise %90,48 idi. TAT-A grubu için preoperatif Lysholm diz skoru değeri %61,31 ve son kontrol değeri ise %95,03 idi. Ön çekmece ve Lachman test bulguları, hem otogreft hem de allogreft gruplarında gruplar arası (otogreft ve allogreft) istatistiksel olarak anlamlı şekilde değişiklikler gösterdi (her iki p<0,001). Sonuç: Bu çalışmada diz fonksiyonu ve laksite açısından, otogreft grubuna kıyasla allogreft grubunda daha iyi klinik sonuç elde edilmiştir.
