Murat TASCI, Furkan UCAR, Ozkan OZTURK, Savas CAMUR
Selcuk Medical Journal - 2026;42(3):279-284
Amaç: Bu çalışmanın amacı, pertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femoral çivi (PFN) ile tedavi edilen 65 yaş altı hastalarda kırık kaynama paternlerini ve klinik sonuçları etkileyen faktörleri değerlendirmektir.Gereç ve Yöntemler: 2013-2024 yılları arasında PFN ile tedavi edilen 65 yaş altı 158 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, travma mekanizması, kırık sınıflaması, redüksiyon kalitesi, kemik kalitesi, femoroasetabular impingement (FAİ) varlığı, osteoartrit progresyonu ve komplikasyon oranları değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 51.1 yıl olup, %63.3'ü erkekti. En sık travma mekanizması yüksek enerjili travma (%43) olup, özellikle erkek hastalarda daha sık görüldü (p<0.01). Ortalama kırık kaynama süresi 2.3 ay olarak saptandı. İyi redüksiyon kalitesi, erken mobilizasyon ile anlamlı olarak ilişkiliydi (p<0.05). Hastaların %39.9'unda FAİ lezyonu mevcuttu ve cam veya pincer tipi FAİ'nin düşük enerjili travma ile daha sık ilişkili olduğu görüldü (p=0.06). Osteoartrit progresyonu hastaların %35.4'ünde izlenmiş olup; redüksiyon kalitesi, kemik kalitesi veya coxa valga varlığı ile anlamlı bir ilişki saptanmadı. Komplikasyon oranı %24.1 olup, en sık görülen komplikasyon heterotopik ossifikasyondu. Sigara kullanımı gecikmiş kaynama ile anlamlı olarak ilişkili bulundu (p<0.05). Sonuçlar: 65 yaş altı hastalarda pertrokanterik femur kırıkları daha sıklıkla yüksek enerjili travma ile ilişkilidir ve erkeklerde daha sık görülür. Redüksiyon kalitesi, daha erken mobilizasyon ile anlamlı derecede ilişkiliydi. Ameliyat öncesi FAI düşük enerjili travma geçiren hastalarda daha sık gözlemlenmiş olsa da, bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bu bulgular, genç hastalarda fonksiyonel iyileşmede kırık özelliklerinin ve redüksiyon kalitesinin önemini vurgulamaktadır.
