CENGİZ ŞAHUTOĞLU, ZEYNEP PESTİLCİ, SEDEN KOCABAŞ, FATMA ZEKİYE AŞKAR, ASLI HEPKARŞI, ÇAĞATAY ENGİN
Journal of Cardio-Vascular-Thoracic Anaesthesia and Intensive Care Society - 2013;19(4):206-210
Giriş: Tiroid fonksiyon bozukluğu olan hastaların elektif ameliyatları tıbbi tedavi ile ötiroid oluncaya kadar ertelenmektedir. Amiodaronla ilişkili tirotoksikozu olan ve kalp transplantasyonu geçiren bir hastada anestezik yaklaşımımızı sunmak istedik. Olgu Sunumu: Yirmi yaşında kadın hastada kardiyomiyopati nedeni ile yapılan kalp biyopsisi sonrası tamponad ve kardiyak arrest gelişmiştir. Resüsitasyon sonrası hastaya tamponad boşaltılması uygulanmış ve ventriküler erken vuruları için amiodaron tedavisi başlanmıştır. İki yıl sonra ekokardiyografisinde ejeksiyon fraksiyonu % 30, laboratuvarında FT3: 11,8 pg mL-1, FT4>12 ng dL-1 ve TSH: 0,001 μIU mL-1 olarak tespit edilmiştir. Hastaya amiodarona sekonder tirotoksikoz tanısı ile propiltiourasil ve metilprednisolon tedavisi başlanmıştır. Hastada tedaviden 3 ay sonra ventriküler taşikardi gelişmiş ve ekokardiyografide ejeksiyon fraksiyonu % 20’nin altında bulunmuştur. Hastaya ventriküler destek cihazı uygulanmasına karar verildi ve FT4 düzeyini düşürmek için 3 kez plazmaferez uygulandı. Uygun donör bulunması nedeniyle hasta ortotopik kalp transplantasyonu ameliyatına alındı. Hasta elektrokardiyografi, nabız oksimetre, invaziv radiyal arter, santral venöz basınç, rektal ısı ve transozöfajial ekokardiyografi ile monitörize edildi. Anestezi indüksiyonu ketamin, midazolam, rokuronyum ve fentanil ile sağlandı. Anestezi idamesinde sevofluran ve propofol kullanıldı. Postoperatif dönemde tirotoksikoz bulguları gelişmedi. Sonuç: Amiodaron aritmi tedavisinde en fazla kullanılan ajanların başında gelmektedir. Bu ilacı kullanan veya bırakmış hastalar komplikasyonlar açısından yakından takip edilmelidir.
