MÜGE ÇAKIRCA, ELMAS YILMAZ, FATOŞ KORKULU
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2023;56(1):35-37
GİRİŞ: Beyin ölümü, tıbbi ölüm halini ifade eden klinik bir tanıdır. Anesteziyoloji, tanı koyma sürecinde görevli olabilen dört branştan biridir. Bu anket çalışmasında anestezi hekimleri ile diğer branşlarda görev alan hekimlerin beyin ölümü ve organ bağışına yaklaşımlarını karşılaştırılmak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu anket çalışması 216 hekimin katılımıyla yapıldı. Cinsiyet, medeni hal, çocuk sahibi olma, branş, beyin ölümü eğitimi alma, yakın çevresinde donör/nakil hastası bulması ve organ bağışı yapma durumları soruldu. Bu konudaki bilgilerini değerlendirmeleri istendi ve sonrasında tetkik, test ve tanı kriterleri ile yasal düzenlemeleri yeterli bulup bulmadıkları sorgulandı. BULGULAR: Anestezist olan 105 hekim Grup 1’e diğer branş hekimleri Grup 2’ye dahil edildi. Organ bağışı yapan hekimlerin beyin ölümü eğitimini anlamlı şekilde fazla aldığı bulundu (p=0,003). İki grupda bilgi düzeylerini yeterli budu (p=0,531). Uygulanan tetkik, test ve tanı kriterlerini bilme konusunda gruplar arasında fark bulunmadı (p=0,464) ancak bunları anestezi hekimleri daha fazla oranda yeterli buldu (Grup1:%94,3 Grup2:%73; p=0,006). Yasal düzenlemeleri de Grup 1 daha fazla oranda yeterli buldu (sırasıyla %83,8 ve %62,2; p=0,012). SONUÇ: Beyin ölümü eğitimi hekim grubunda da organ bağışı sıklığını artırır. Anestezi hekimleri yoğun bakımda donör hazırlığı ve tanı sürecinde, ameliyathanede organ nakli sırasında deneyimli olduklarından süreçte uygulananları ve yasal düzenlemeleri daha yeterli bulmuştur. Bu uygulamalı eğitimler ile daha iyi sonuçlara ulaşılabileceğini düşündürmektedir.
