Esin Özlem ATMIŞ, Gürsel DURSUN
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası - 2026;79(2):232-240
Amaç: Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Polikliniğine ses kısıklığı şikâyetiyle başvuran disfoni hastalarının epidemiyolojik, klinik ve prognostik özellikleri ile akustik analiz sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Mayıs 2013-Mayıs 2014 tarihleri arasında polikliniğe başvuran 427 hastadan çalışma kriterlerine uygun 185 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların demografik bilgileri, klinik tanıları, ses kalitesi değerlendirmeleri, videolaringostroboskopik bulguları ve akustik analiz verileri elde edilmiştir. Tedavi öncesi ve sonrası veriler istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların %53,5'i kadın, %46,5'i erkek; en sık karşılaşılan disfoni nedenleri polip (%14,59), fonksiyonel disfoni (%10,81) ve reflü larenjit (%9,19); videolaringostroboskopik incelemede en yaygın kapanma paterni komplet kapanma (%25,95) olarak saptamıştır. Hastaların %46,5'ine ses terapisi, %42,2'sine cerrahi, %7,6'sına medikal tedavi planlanmıştır. Tedavi sonrası GRBAS, Ses Handikap İndeksi ve Sese Bağlı Hayat Kalitesi Ölçeği skorlarında anlamlı düşüş gözlenmiştir (p<0,05). Erkeklerde temel frekans düşüşü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05) ancak jitter, shimmer, NNE, HNR gibi akustik parametrelerdeki değişimler istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Sonuç: Disfoni hastalarının değerlendirilmesinde subjektif ve objektif ölçütlerin birlikte kullanılması tanı ve tedavi sürecinde önemli faydalar sağlamaktadır. Çalışmamızda uygulanan tedavilerle hem öznel hem de nesnel parametrelerde belirgin iyileşmeler gözlenmiştir. Multidisipliner yaklaşım, disfoni yönetiminde etkinliği artırmaktadır.
