HÜNKAR ŞAHİN, UFUK ÖNDE, ALİ KUDRET ADİLOĞLU, AYŞE ESRA KARAKOÇ, CEMAL BULUT, ZİYA CİBALİ AÇIKGÖZ, GÜL BAHAR ERDEM, GÜLŞEN HASÇELİK, AYŞEGÜL ÖZTÜRK COŞKUN
Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi - 2016;73(3):199-210
GİRİŞ ve AMAÇ: Acinetobacter baumannii özellikle yoğun bakım ünitelerinde mortalite ve morbiditeyi arttıran hastane kaynaklı enfeksiyonların en önemli nedenlerinden biridir. Bu bakteri pnömoni, bakteriyemi, idrar yolu enfeksiyonu, yara enfeksiyonu ve menenjit gibi çeşitli tip enfeksiyondan izole edilebilir. Bu çalışmanın amacı Ankara’daki çeşitli hastanelerden Kasım 2009 ile Aralık 2011 tarihleri arasında elde edilen 99 A.baumannii izolatı arasındaki klonal ilişkiyi göstermek ve antibiyotik dirençlerini belirlemektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Acinetobacter baumannii izolatlarının tanımlanması ve antibiyotik paternleri VITEK 2 (bioMérieux, France) sistemi ile yapıldı. Çalışmada antimikrobiyal ajan olarak amikasin, siprofloksasin, tetrasiklin, netilmisin, sulbaktam/ampisilin, trimetoprim/sülfametaksazol, seftazidim, gentamisin, levofloksasin, meropenem, imipenem, piperasilin, piperasilin/tazobaktam, sefaperazon/sulbaktam, sefepim, tigesiklin, kolistin kullanıldı. Acinetobacter izolatlarının klonal ilişkisi Rep-PCR yöntemi ile araştırıldı. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 99 A.baumannii izolatının %99’u imipeneme ve meropeneme dirençli bulundu. Kolistine dirençli suş saptanmadı (%0). Piperasilin ve piperasilin/tazobaktama tüm suşların dirençli olduğu gözlendi (%100). Siprofloksasine %99, ampisilin/sulbaktama %98, seftazidime %97, sefepime %96, levofloksasine %85, tetrasikline %80, trimetoprim/sulfametoksazole %71, amikasine %59, gentamisin ve netilmisine %56 direnç görüldü. Tigesiklin için dirençliler %5, orta duyarlılar %27 ve duyarlılar ise %68 olarak saptandı. Acinetobacter baumannii izolatlarının 4 patern oluşturduğu görüldü. İlk 3 paternin bir grup oluşturduğu ve dördüncü paternden farklı olduğu görüldü. Birinci patern (P1)’de 14 suş, ikinci patern (P2)’de 37 suş, üçüncü patern (P3)’de 36 suş bulunmaktaydı. Dördüncü patern (P4)’de ise 12 suş vardı. İlk üç paternin oluşturduğu grup ile dördüncü patern arasında üçten fazla bant farkının olduğu ve farklı oldukları görüldü. İlk üç paternin ise aralarındaki bir bant farklılığı ile benzer oldukları görüldü. Ayrıca her dört paternin kendi içinde bant farkı göstermeksizin aynı oldukları saptandı. Her dört paternde de farklı hastanelerden suşların bulunduğu saptandı. Böylece her dört hastaneye muhtemelen hasta transferleriyle aynı Acinetobacter baumannii suşlarının yayılmış olduğu gösterildi. TARTIŞMA ve SONUÇ: SONUÇ: Bu hastanelerde, çalışmanın devamı olarak A.baumannii’nin direnç mekanizmaları ve direnç genleriyle ilgili araştırma yapılabilir. Ayrıca, hastalara ilişkin risk faktörleri belirlenerek karbapenem ve diğer antibiyotiklerin dirençlerinden sorumlu izolatlara ilişkin epidemiyolojik veriler daha kapsamlı bir şekilde ortaya konabilir.
