Selçuk AKTURAN, Ayşenur DUMAN DİLBAZ, Yasemin GÜNER, Melek ÜÇÜNCÜOĞLU, Neşe KAKLIKKAYA
Genel Tıp Dergisi - 2026;36(1):1-10
Amaç: Bu çalışmanın amacı, odak grup görüşmelerinin lisans düzeyinde tıp eğitimi program değerlendirmesinde nitel bir araç olarak rolünü incelemek ve geleneksel değerlendirme yöntemlerinin ötesine geçen, karmaşık ve incelikli paydaş deneyimlerini yakalama kapasitelerini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: 2021-2024 yılları arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde gerçekleştirilen program değerlendirme faaliyetlerine ait belgeler incelenmiştir. Çalışma kapsamında, program değerlendirme kurulu raporları ile farklı sınıf düzeylerinden (I-VI) tıp öğrencileri ve öğretim üyeleri ile yapılan odak grup görüşmelerinin dökümleri, bağlamsal nitel analiz çerçevesi kullanılarak geriye dönük olarak analiz edilmiştir. Tematik analiz yöntemiyle odak grup görüşmelerinde öne çıkan temalar belirlenmiş ve bu temalar, resmi değerlendirme raporlarıyla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Üç akademik yıl boyunca toplam 18 odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiş ve 112 katılımcı (84 öğrenci, 28 öğretim üyesi) çalışmaya dahil edilmiştir. Odak grup görüşmelerinden dört ana tema ortaya çıkmıştır: (1) teorik ve klinik eğitim arasındaki uyumsuzluk, (2) eğiticiler arasında rol belirsizliği, (3) altyapı ve kaynak yetersizlikleri ve (4) öğretim üyelerinin aşırı iş yükü. Öğrenciler yapılandırılmış uyum programları ve öğretim üyesi-öğrenci etkileşiminin artırılması gerekliliğini vurgulamıştır. Öğretim üyeleri ise rol tanımlarının net olmamasından kaynaklanan zorluklar, düşük motivasyon ve müfredat standartlarının yetersizliği gibi sorunlara dikkat çekmiştir. Standart değerlendirme raporlarına kıyasla odak grup verileri, motivasyonel engeller, öğrenme ortamındaki eksiklikler ve kurumsal zorluklara ilişkin daha derinlemesine bilgiler sunmuştur. Sonuçlar: Elde edilen bulgular, odak grup görüşmelerinin, geleneksel program değerlendirme yöntemlerini tamamlayıcı bir unsur olarak önemli katkılar sağladığını göstermektedir. Bu tür görüşmelerin değerlendirme süreçlerine sistematik olarak entegre edilmesi, öğrenci ve eğitici deneyimlerinin daha iyi anlaşılmasını ve bu doğrultuda daha etkili müfredat reformlarının hayata geçirilmesini mümkün kılabilir. Gelecekte yapılacak araştırmaların, bu yaklaşımın uzun vadede eğitim planlaması, kalite iyileştirme süreçleri ve kurumsal karar alma üzerindeki etkilerini daha ayrıntılı biçimde ortaya koyması beklenmektedir.
