ERCAN ÇETİNUS, HASAN EKERBİÇER
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2000;34(2):170-175
Amaç: Çocukluk çağında görülen kırıkları epidemiyolojik olarak değerlendirerek, kırık insidansı üzerinde etkisi olan faktörleri ortaya koymak, kırıklara uyguladığımız tedavi şekillerini vurgulamak ve çocukluk çağında kırıkları n ortaya çıkmasını önleyecek programlar geliştirmek. Çalışma planı: Toplam 223 olguya ait 240 kırık incelendi. Çocukluk çağı kırıklarını değerlendirmek ve sosyodemografik verileri elde etmek için hazırlanan bir form her olgu için dolduruldu. Bir yıllık süre sonunda toplanan veriler SPSS paket programı ile bilgisayarda irdelendi. Sonuçlar: Çalışma grubunun 152'si erkek (%68.2), 71'i kız (% 31.8) idi (ort. yaş 8.4±4.1). Kırık insidansı yaş arttıkça artma eğilimi göstermekteydi. Kırıkların mevsim olarak ilkbaharda, ay olarak mayıs ayında daha sık ortaya çıktığı saptandı. Kırıkların sokak ortamında daha sık ortaya çıktığı, yüksekten düşmelerin etyolojide önemli rol oynadı ğı, olguların %63.7'sinin ilk 24 saat içinde hastaneye başvurdukları belirlendi. Kırıkların en sık üst ekstremite lokalizasyonlu olduğu ve yalnızca %4.5'inin hastane koşullarının yetersizliği nedeniyle başka hastanelere sevk edildiği belirlendi. Çıkarımlar: Ebeveynlerin eğitimi, yerel veya ulusal kampanyalarla çocuk kazalarını önlemeye yönelik programları n uygulanması çocuk kazalarının ve yaralanmalarının önlenmesinde faydalı olabilecektir.
