Fatıma KEÇECİ, Emine ŞİRİN KARAARSLAN, Hüseyin HATIRLI, Osman DEMİR
Selcuk Dental Journal - 2026;13(1):1-7
Amaç: Çalışmanın amacı; anterior bölgede kullanılan farklı yapıdaki üniversal restoratif materyallerin, iki farklı polisaj tekniği sonrasında, asidik içeceğe ve yapay tükürüğe maruz kaldığında, yüzey sertlik değerlerinin in vitro olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 5 farklı restoratif materyal (Essentia Üniversal Shade -GC, Omnichroma -Tokuyama, Charisma Diamond One -Kulzer, ZenChroma -President Dental ve Essentia HiFlo -GC) kullanılarak hazırlanan toplamda 240 adet örneğe 2 farklı polisaj yöntemi (Shofu One Gloss ve EVE Diacomp Plus) uygulandı (n=8). Örnekler 24 saat süreyle 3 farklı yaşlandırma yöntemine (yapay tükürük, portakal suyu ve portakal suyu -yapay tükürük) maruz bırakıldı. Yaşlandırma öncesi ve sonrasında Vicker's sertliği ölçümleri (Matsuzawa(R) MHT2, High Quality Microhardness Tester, Matsuzawa SEIKI Co; Ltd, Tokyo, Japonya) yapıldı. Örneklerin üst yüzeyleri Scanning Electron Microscopy (SEM, JEOL JSM 7001F, Japonya) ile incelendi. Veriler Tek Yönlü Varyans Analizi ve Bonferroni düzeltmesi ile analiz edildi. Bulgular: Kompozitlerin en yüksek başlangıç sertlik değeri Charisma Diamond One (89,578)'da izlenirken, en düşük sertlik Essentia HiFlo (54,830)'da görülmüştür (p<0,05). Yaşlandırma sonrası en düşük yüzey sertliği; Zenchroma'ya EVE Diacomp Plus polisaj uygulaması sonrası portakal suyunda bekletilmesi ile gözlenirken (-2,82+/-1,51), en yüksek ise; Omnichroma'ya EVE Diacomp Plus polisaj uygulaması sonrası yapay tükürük+portakal suyu döngüsünde gözlenmiştir (-0,64+/-0,84) (p>0,05). Sonuçlar: Örneklerin yüzey sertliği değerlerinde, asidik içeceklerin ve yapay tükürüğün etkisiyle değişimler olduğu kaydedilmiştir. En az düşüş yapay tükürük+portakal suyu döngüsü sonrasında gözlenmiştir.
