Burak ÇELİK, Fatih GÜL, Alihan TOPAL, Kadir Şinasi BULUT, Serkan ŞERİFLER, Mehmet Ali BABADEMEZ
Kulak Burun Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Dergisi - 2026;34(3):184-193
Amaç: Bu çalışma, orta-şiddetli obstrüktif uyku apnesi (OUA) olan hastalarda otomatik ayarlanan pozitif havayolu basıncı [adjusting positive airway pressure (APAP)] tedavisi sırasında rezidüel OUA varlığını ve terapötik basınç gereksinimlerini öngörmede, beden kitle indeksi (BKİ) gibi konvansiyonel antropometrik indeksler ile Beden Yuvarlaklık İndeksi [Body Roundness Index (BRI)] ve bel-boyun oranı [waist-to-neck ratio (WNR)] gibi yeni indekslerin prediktif değerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Sürekli PAP intoleransı nedeniyle APAP tedavisine geçilen orta-şiddetli OUA tanılı 58 erişkin hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Antropometrik ölçümler (boy, kilo, bel ve boyun çevresi) kaydedildi ve BRI ile WNR hesaplandı. Rezidüel OUA, tedavi sonrası Apne-Hipopne İndeksi (AHİ) >=5 olay/saat olarak tanımlandı. Hastalar rezidüel OUA durumuna göre sınıflandırıldı ve antropometrik parametreler ile basınç gereksinimlerindeki grup farkları analiz edildi. Lojistik regresyon ve alıcı işletim karakteristiği analizleri uygulandı. Bulgular: APAP tedavisi ortalama AHİ'yi %91,2 oranında azalttı; ancak hastaların %36,2'sinde (n=21) rezidüel OUA devam etti ve bu hastalarda minimum (p<0,001), maksimum (p<0,001) ve ortalama (p<0,001) terapötik basınç gereksinimleri anlamlı derecede daha yüksekti. Tüm antropometrik indeksler arasında yalnızca BKİ, rezidüel OUA bulunan hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti (34,18'e karşı 30,84 kg/m², p=0,045). BKİ, rezidüel OUA'yı bağımsız olarak öngördü (eğri altında kalan alan=0,686; eşik değer=31,25 kg/m²), buna karşın BRI ve WNR anlamlı bir prediktif değer göstermedi. Sonuç: BKİ, rezidüel OUA varlığını ve daha yüksek APAP basınç gereksinimlerini mütevazı düzeyde öngörebilen, basit ve erişilebilir bir antropometrik belirteçtir ve BRI ile WNR gibi daha karmaşık indekslerden üstün görünmektedir. Bu bulgular, APAP tedavi sonuçları üzerinde bölgesel yağ dağılımından ziyade genel adipositenin daha büyük bir klinik etkiye sahip olduğunu düşündürmektedir.
