GÜZİN NEDA HASANOĞLU ERBAŞAR, FATİH TULUMBACI, RAMİZ CAN ERBAŞAR
International Archives of Dental Sciences - 2018;39(2):98-104
GİRİŞ ve AMAÇ: Endodontik tedaviler yüksek başarı oranına sahip olmakla birlikte, tedavilerin başarısız olduğu ve yenilenmesinin mümkün olmadığı vakalarda dişleri ağızda tutabilmek için cerrahi endodontik işlemler gerekebilmektedir. Bu çalışmada; Cam İyonomer Siman (CİS), Mineral Trioksit Agregate (MTA) ve Biodentine (BD)’in retrograd dolgu materyali olarak apikal sızdırmazlık direncinin in vitro koşullarda karşılaştırılması amaçlanmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmada 70 adet tek köklü daimi insan dişi kök ucundan 3 mm kesildi. Kök ucu kaviteleri ultrasonik uç yardımıyla hazırlandıktan sonra CİS, MTA ve BD ile dolduruldu. Tüm örnekler %2’lik metilen mavisinde 48 saat 37°C’de bekletildi. 1 mm kalınlığındaki kök kesitleri stereomikroskop altında dijital olarak fotoğraflandı. Boya penetrasyon alanı, AutoCad programı kullanılarak metilen mavisi ile boyanan yüzeylerin tüm dentin yüzeyine oranlanması ile hesaplandı. Gruplar arasındaki farklılığı saptayabilmek için Kruskal-Wallis H ve çoklu karşılaştırma (post-hoc) testlerinden yararlanıldı (p<0, 05). BULGULAR: Deney gruplarında % 0 ila % 95, 45 arasında değişen derecelerde mikrosızıntının olduğu belirlendi. MTA ve BD gruplarının, CİS grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha az sızıntı gösterdiği ancak MTA ve Biodentine grubu arasında sızıntı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı saptandı. TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu in vitro çalışmada, retrograd dolgu materyali olarak MTA ve BD’nin apikal sızdırmazlık yeteneğinin CİS’e göre belirgin ölçüde üstün olduğu görülmektedir.
