MURAT KARABİGA, İLKER KİRİŞ, NİGAR YILMAZ, İRFAN ALTUNTAŞ, NERMİN KARAHAN, HÜSEYİN OKUTAN
Turkish Journal of Vascular Surgery - 2007;16(2):9-18
Amaç: Bu çalışmanın amacı, rat infrarenal abdominal aortasında (İAA) oklüzyon-reperfüzyon sonrası, böbreklerde oluşan iskemireperf üzyon (İR) hasarına aprotininin etkisini araştırmaktır. Yöntem: Yirmi dört adet Wistar-Albino rat rastgele ve eşit sayıda (n=8) olarak üç gruba ayrıldı. Kontrol grubunda, laparotomi ve İAA diseksiyonu yapıldı ama oklüzyon uygulanmadı. Aortik İR grubunda, İAA'ya kros-klemp konularak 30 dk iskemi ve krosklemp kaldırılarak 60 dk reperfüzyon uygulandı. Aortik İR + aprotinin grubunda aortik İR'e ek olarak, kros-klemp kaldırılmadan 5 dk önce 40000 KİÜ/kg dozunda aprotinin intravenöz bolus olarak verildi. Rat böbrek dokularında malondialdehit (MDA), süperoksit dismutaz (SOD), katalaz ve glutatyon peroksidaz düzeyleri ölçüldü. Ayrıca böbrek doku örnekleri histopatolojik olarak incelendi. Bulgular: Biyokimyasal incelemede, MDA ve SOD doku düzeyleri aortik İR ile anlamlı derecede arttı (p<0.05 kontrol ile karşılaştırıldığında) ve aprotinin uygulaması ile anlamlı derecede azaldı (p<0.05 aortik İR ile karşılaştırıldığında). Ancak, gruplara ait katalaz ve glutatyon peroksidaz doku düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Histopatolojik incelemede, glomerüllerde fokal nekroz, Bowman kapsül aralığında genişleme, tübülüs epitelinde nekroz, tübülüsde dilatasyon ve damarlarda konjesyon parametreleri aortik İR ile anlamlı derecede arttı (p<0.05 kontrol ile karşılaştırıldığında) ve aprotinin uygulaması ile anlamlı derecede azaldı (p<0.05 aortik İR ile karşılaştırıldığında). Tübülüs epitelinde dejenerasyon ve interstisyel iltihabi hücre infiltrasyonu ise aortik İR ile anlamlı derecede arttı (p<0.05 kontrol ile karşılaştırıldığında) ve aprotinin uygulaması ile azaldı (p>0.05 aortik İR ile karşılaştırıldığında). Sonuç: Sonuçlarımız, aprotininin infrarenal AİR'a bağlı böbrek hasarında koruyucu etkinliği olduğunu düşündürmektedir.
