Nurcansu Oğrak Dumlu, Nesim Kuğu, Yavuz Yılmaz
International Journal of Tokat Medical Sciences - 2026;18(1):45-58
Amaç: Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi sürecinde bir üniversite hastanesinde görev yapmakta olan araştırma görevlilerinde tükenmişlik, umutsuzluk, depresyon ve anksiyete yaygınlığının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemine araştırma görevlisi olarak çalışan 207 hekim alındı. Katılımcıların tümüne Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği yüz yüze anket görüşmesi ile uygulandı. Bulgular: Çalışmamızda araştırma görevlilerinde orta düzeyde duygusal tükenme, düşük düzeyde duyarsızlaşma ve orta düzeyde kişisel başarı tükenmişliği belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların düşük düzeyde umutsuzluk, hafif düzeyde depresyon ve anksiyete yaşadığı görülmüştür. Karşılaştırmalı analizlerde; pandemi koşullarında damgalanmaya maruz kalan, COVID-19 enfeksiyonu nedeniyle yakın kaybı yaşayan, cerrahi branşlarda çalışan, bekar olan, istifa etmeyi düşünen ve psikolojik destek ihtiyacı bildiren araştırma görevlilerinde tükenmişlik düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Benzer şekilde bu özelliklere sahip katılımcılarda umutsuzluk, depresyon ve anksiyete düzeylerinin daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Ayrıca korelasyon analizlerinde; duygusal tükenme, duyarsızlaşma, umutsuzluk, depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında düşük ve orta düzeyde anlamlı pozitif ilişkiler, kişisel başarı düzeyi ile ise düşük ve orta düzeyde anlamlı negatif ilişkiler saptanmıştır. Sonuç: Sağlık hizmetlerinin etkin ve kaliteli bir şekilde sürdürülmesi, sağlık çalışanlarının gerek fiziksel gerekse ruhsal açıdan iyi oluş hali ile doğrudan ilişkilidir. Sağlık çalışanlarını korumaya yönelik önlemlerin alınması, düzenli olarak olası ruhsal etkilenmeler açısından değerlendirilmesi, sosyal desteğin sağlanması, ruh sağlığı müdahalelerinin planlanarak disiplinler arası ekiple bu müdahalelerin gerçekleştirilmesi işlevsel görünmektedir.
