Hamit TUNÇ
International Archives of Dental Sciences - 2025;46(3):215-221
GİRİŞ: Çocukluk dönemi dental anksiyetenin en yaygın görüldüğü dönemdir ve bu dönemde sık görülen bu davranış bozukluğu, dental prosedürlerden ve diş kliniğinin ortamından korkmakla ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı, ardışık diş hekimi ziyaretlerinin çocukların diş kliniğindeki anksiyete düzeyi üzerindeki etkisini değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya, mandibular süt birinci molar dişlerinde iki çürüğü bulunan 6-9 yaş arası 240 çocuk dahil edilmiştir. Diş tedavileri öncesinde ve sonrasında Abeer Çocuk Diş Anksiyete Ölçeği (ACDAS) tüm katılımcılara ardışık ziyaret lerde uygulanmıştır. Fizyolojik parametreler, diş tedavileri sırasında her beş dakikada bir puls oksimetre ile ölçülmüştür. İstatistiksel analizler için SPSS (versiyon 22.0, SPSS Inc, Chicago) yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. BULGULAR: Katılımcıların ortalama yaşı 6,9 +/- 1,18 yıldır. Hem preoperatif hem de postoperatif ACDAS skorları ilk ziyaret sırasında ikinci ziyarete göre anlamlı derecede yüksekti. Tedavi oturumları arasında kalp atım hızı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklar gözlemlenmiştir (p < 0,001). SONUÇ: Bu çalışmanın sonuçları, ardışık diş hekimi ziyaretlerin in 6-9 yaş arası çocukların denta l anksiyetesini azalttığını göstermektedir. Bu bulgular, pedodontide ardışık tedavi ziyaretlerinin önemin i vurgulamaktadır
