KADİR İLKER YILDIZ, TURAN BİLGE KIZKAPAN
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2021;23(1):110-115
Amaç: Bu çalışmanın amacı, artroskopik rotator manşet onarımını (RMO) takiben hastalarda erken ve ertelemeli pasif eklem rehabilitasyon protokolünün fonksiyonel sonuçlar ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini belirlemek ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya artroskopik RMO uygulanan toplam 202 hasta dahil edildi. Artroskopik RMO’dan hemen sonra rehabilitasyon programına başlayan 98 hasta erken rehabilitasyon (early rehabilitation, ER), ameliyat sonrası 3 hafta omuz eklem hareketine izin verilmeyen 104 hasta ise gecikmiş rehabilitasyon (delayed rehabilitation, DR) grubunu oluşturmaktaydı. Demografik özellikler, ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası Amerikan Omuz ve Dirsek Cerrahları (American Shoulder and Elbow Surgeons, ASES) skoru, Sabit Murley (Constant Murley, CM) skoru, görsel analog skala (visual analogue scale, VAS) ve 36 maddelik Kısa Form Sağlık Anketi (SF-36) skorları değerlendirildi. Bulgular: Artroskopik RMO sonrası ASES, CM, VAS ve SF-36 skorlarının iyileşmesinde ER ve DR grupları arasında anlamlı bir fark saptanmadı. İki grup arasında takip süresince gelişen tekrar yırtık nüksü, donuk omuz ve enfeksiyon gibi komplikasyonlar açısından fark yoktu. Her iki rehabilitasyon protokolünün de hasta tarafından bildirilen sonuçlar üzerinde benzer bir etkiye sahip olduğu görüldü. Sonuç: Ortalama 13 aylık bir takip süresinde, erken ve gecikmiş başlangıçlı postoperatif rehabilitasyon programları, benzer fonksiyonel ve yaşam kalitesi sonuçları ve komplikasyon oranları ile ilişkilidir. Bu nedenle DR, özellikle büyük yırtıklara sahip hastalarda öncelikli olarak tercih edilebilir. ER, işe ve günlük hayata erken dönüş beklentisi olan küçük yırtıklara sahip hastalar için bir seçenek olabilir.
