CEM AYDIN, ÇAĞLA ÇİÇEK, GAYE FİLİNTE
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2025;36(2):137-144
GİRİŞ ve AMAÇ: Fleksör tendon yaralanmaları nispeten nadir görülmekle birlikte, adezyon ve tendon rüptürleri gibi postoperatif komplikasyonlara bağlı olarak ciddi fonksiyonel kayıplara yol açabilmektedir. Günümüzde araştırmalar, tendon iyileşmesinin biyokimyasal ve hücresel mekanizmalarını hedef alarak cerrahi sonuçların iyileştirilmesine odaklanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, aselüler dermal matriks (ADM) ve epidermal büyüme faktörünün (EGF) tendon iyileşmesi, biyomekanik dayanıklılığı ve fonksiyonel iyileşme üzerindeki etkilerini sıçan Aşil tendonu onarım modeli kullanarak araştırmaktır.
