Karer YURTDAŞ
Toplum ve Hekim - 2026;41(4):243-248
Hekimlik, uzun yıllar süren eğitim, kazanılmış özel beceriler ve yaşam boyu fedakarlığın karşılığında toplumsal statü, ekonomik güvence ve mesleki özerklik vaat ediyordu. Bu vaat artık karşılanmıyor. Asistan ve genç uzman hekimler kötü çalışma koşullarının ötesinde bu gerçekliği en sert şekilde deneyimleyen ve kendisine bir yol bulmaya çalışan grup. Hüner ve bilgi sahibi emek daha hızlı, standart ve kolay denetlenebilir bir üretim düzeninin içinde parçalanıyor. Dijitalleşme, performans sistemleri bu dönüşümü hızlandırırken ortaya çıkan yapay zeka devrimi bu dönüşümü bambaşka bir evreye geçirdi. Hekimliğin içeriği geri dönüşü olmayacak dönüşüm döneminde. Teknolojinin azaltabileceği tıbbi işlevlere karşılık toplumun bakım (care) ihtiyacı ise büyüyor. Kronik hastalıklar, yoksulluk, yalnızlaşma ve kamusal hizmetlerin çözülmesi bildiğimiz tür sağlık hizmetleriyle karşılanamayacak bir bakım krizi yaratıyor. Genç hekimler için mesleğin geleceği kaybolan ayrıcalıkları yeniden talep etmekte ya da makinanın yapamayacağı düşünülen işlevlerde aranmamalı. Hastalara, diğer mesleklere ve topluma dönerek, bu bakım krizinin içinde mesleğimize yeni bir yer bulmalıyız.
