Yusuf Sait DURAK, Ömer Selim YILDIRIM, Bilal KARABAK, Muhammed Çağatay ENGİN
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(9):1100-1106
AMAÇ: Sindezmotik yaralanma, ayak bileği kırıklarıyla sıkça birlikte görülür ve distal tibiofibular uyum ile fonksiyonun yeniden sağlanması için stabil fiksasyon gerektirir. Kortikal vida ve sütür buton yapıları yaygın olarak kullanılmakta olup, özellikle erken iyileşme ile uzun dönem sonuçlar açısından karşılaştırmalı üstünlükleri belirsizliğini korumaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada, 2017-2021 yılları arasında ayak bileği kırığı ve radyografik olarak doğrulanmış sindezmotik yaralanması olan erişkin hastalar retrospektif, tek merkezli, randomize olmayan bir kohort çalışması kapsamında değerlendirildi. Tedavi yöntemi cerrah tercihiyle belirlendi (vida n=81; sütür butonu n=25). Birincil sonuç 12. ayda AOFAS skoru idi. İkincil sonuçlar; 3. ayda AOFAS, son kontrolde OMAS, tibiofibular aralık (TFCS), tibiofibular örtüşme (TFO), medial aralık (MCS) ve komplikasyonlardı. Tüm hastalara standart AP/mortis/lateral grafiler çekildi. Ortanca takip süresi 14 [12-19] ay idi. Tedavi seçimi; hastanın yaşı/aktivite düzeyi, kırık paterni ve instabilite (ilk subluksasyon/dislokasyon dahil), yumuşak doku durumu ve implant bulunabilirliği göz önüne alınarak ameliyatı yapan cerrahın takdirine göre yapıldı. BULGULAR: Her iki grupta TFCS, TFO ve MCS ölçümlerinde anlamlı radyografik düzelme görüldü (tüm p<0.001). Üçüncü ay AOFAS puanı sütür butonu lehineydi (medyan 75 vs 70; p=0.009). On ikinci ay AOFAS (birincil sonuç) ve son OMAS skorları ise benzerdi (p=0.161 ve p=0.090). Sütür butonu grubunun daha genç olması (p=0.008) ve grup büyüklüklerindeki dengesizlik (81:25) nedensel çıkarımı sınırlamaktadır. Komplikasyon oranları her iki grupta da düşüktü ve benzerdir. SONUÇ: Kortikal vida ve sütür buton fiksasyonu, uzun dönemde tatmin edici fonksiyonel ve radyografik sonuçlar sağlamıştır. Sütür buton ile görülen erken fonksiyonel avantaj, başlangıçtaki grup farklılıkları ve olası karıştırıcı faktörler göz önünde bulundurularak temkinli yorumlanmalıdır. Bu hipotez oluşturucu bulgular, standart rehabilitasyon ile yürütülecek prospektif randomize çalışmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.
