DİLEK BAYRAKTAR, SELNUR NARİN, MEHMET HALİT ÖZYALÇIN
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2024;9(3):331-339
Amaç: Ayak ağrısının nedenlerinden biri medial longitudinal arkın yapısındaki değişikliklerdir. Medial longitudinal arkın yüksekliğinin değerlendirilmesi sıklıkla ayak grafileri ve pedobarografik ölçümlerle yapılır. Ayak tabanı ağrısı varlığında bu yöntemlerin ilişkisi henüz incelenmemiştir. Bu çalışmanın amacı ayak taban ağrılı erişkinlerde bu yöntemler arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya ayak taban ağrılı 60 yetişkin dahil edildi. Lateral yüklenmede ayak grafilerinde talohorizontal, talocalcaneal, talo1.metatarsal, kalkaneal eğim açıları ölçüldü. Ark indeksi, statik, dinamik pedobarografik ölçümlerde hesaplandı. Radyolojik ve pedografik ölçümlerin kendi aralarında ve birbirleri ile uyumu belirlendi. Bulgular: 60 katılımcının yaş ortalaması 45.32 ±13.64 idi. Radyolojik ölçümlerin ayak sınıflandırmaları arasındaki %95 güven aralığı ile (-0.315,-0.080) Gwet’in uyum katsayısı=-0.198; %95 güven aralığı ile uyum yüzdesi = 0,167 (0,099,0,234) ve %95 güven aralığı ile Kappa=-0,047 (-0,083, -0,01) uyum zayıftı. Pedobarografik sınıflandırmalar arasındaki uyum, %95 güven aralığı ile (0,355,0,617) Gwet’in uyum katsayısı=0,486; %95 güven aralığı ile (0,563,0,737) uyum yüzdesi=0,65 ve %95 güven aralığı ile Kappa=0,453 (0,324,0,583) uyum orta düzeyde idi. Radyolojik ölçümler arasında kalkaneal eğim açısı, pedobarografik ölçümlerle en yüksek uyum katsayılarını sahipti. Kendi içindeki uyum “zayıf” tı. Sonuç: Pedobarografi basit, güvenilir, ucuz ve girişimsel olmayan bir yöntemdir. Radyolojik görüntülemede kullanılan kalkaneal eğim açısı, medial longitudinal arkın yüksekliği hakkında fikir verebilir.
