AYAKTA VE OTURARAK MİKSİYON ÜROFLOVMETRİDE DEĞİŞİKLİK YAPIYOR MU?

GÖKHAN TEMELTAŞ, BİLAL GÜMÜŞ, M İLKER GÜNDÜZ, COŞKUN BÜYÜKSU

Kocatepe Tıp Dergisi - 2002;3(8):131-134

Celal Bayar Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Üroloji AD, Manisa

 

Üroflovmetri günümüz ürolojisinde işeme fonksiyonunun değerlendirilmesinde sık kullanılan bir yöntemdir. Biz çalışmamızda ayakta ve oturarak yapılan üroflovmetri parametreleri arasında fark olup olmadığını incelemeyi amaçladık. Çalışmamıza yaşlan 23 ile 47 olan 25 sağlıklı erkeği dahil ettik. Tümünde tam fizik muayene ve rutin idrar incelemesi yapıldı, herhangi bir patoloji saptanmadı. Daha sonra altı adet üroflovmetri parametresi ayakta ve oturarak değerlendirildi. Bu parametreler maksimum akım hızı (Qmax), ortalama akım hızı (Qave), Maksimum akıma ulaşma zamanı (T to Qmax), total işeme zamanı (V time), akım zamanı (T flow) ve işenen idrar miktarıydı (V vol). Yaş ortalaması 30.24±5.58 (23-47) idi. Analiz edilen üroflovmetrik parametrelerden sadece işeme zamanı açısından anlamlı bir fark saptandı. Ayakta ve oturarak miksiyon yapma, işeme zamanı haricinde diğer parametrelerde herhangi bir fark yapmamaktaydı. Bu çalışma ile uroflow incelemelerinin pozisyonla ilgisi olmadığı kanısına varılmıştır.