CİHAN URAS, NURİ ÇELİK, GÜLŞEN ÖZBAY, SACİT KARAGÜLLE, NEDİM ŞENDAĞ, TARIK AKCAL
Çağdaş Cerrahi Dergisi (Logos) - 1992;6(4):247-252
Karın duvarı defektlerinin onarımında çeşitli materyaller kullanılmaktadır. Bu çalışmamızda, sıçanlarda oluşturduğumuz karın ön duvarı defektini polipropilen mesh (PPM) ve poliglaktin mesh (PGM) ile onardık. Her iki materyali dayanıklılık, adezyon oluşumu ve histopatolojik açıdan değerlendirdik. Biyomekanik testlerden patlama basıncı 1. haftada PPM grubunda PGM'den, 6. haftada ise PGM için PPM'den istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p>0.05). Kopma kuvveti ise tüm gruplarda zamanla artmaktaydı. Sadece PGM için 3. haftada bulduğumuz düşük kopma basıncı, patlama basıncı ve histopatolojik bulgularla uyum göstermiyordu. PPM grubunda daha yüksek ve giderek artan adezyon indeksi saptadık. PGM grubunda ise 6. haftada mesh'in emilmesiyle yapışıklıkların ileri derecede azaldığını ve kollajenden zengin sağlam bir dokunun kaldığını gördük. Her iki mesh'e karşı aşırı doku reaksiyonu oluşmadı ve yeterli kollajen formasyonu ile birlikte iyi bir yara iyileşmesi izlendi. Bu araştırmanın ışığında, aseptik şartlarda PGM kullanıldığında PPM'e oranla daha az sorunla karşılaşılacağı söylenebilir.
