SUBHAS S KARKI,RAVİKUMAR TK, ARPİT KHATIYAR, SREEKANTH THOTA, SUJEET KUMAR, SURESHBABU A RAMAREDDY, ERİK DE CLERCQ, JAN BALZARINI
Turkish Journal of Pharmaceutical Sciences - 2014;11(2):163-174
Ru(L)2Cl2’in (L=2,2’-bipiridin (bpy)/ 1,10-fenantrolin (fenil)/dimetilsülfoksit), Lj= HBT, FC1-HBT, IINH, N02-MPC, OCH3-MPC, N(CH3)2-MPC, Cl-MPC (HBT=2-hidrazinil-l,3-benzotiyazol, FC1-HBT=5-kloro-6-floro-2-hidrazinil-1,3 -benzotiyazole, IINH=N-2-okso-1,2-dihidro-3H-indol-3 - ilidene]piridine-4-karbohidrazit, N02-MPC= N(4-nitrofenil)-metiyliden-piridin-4-karbohidrazit, OCH3-MPC=N(4-metoksifenil)metiliden-piridin-4-karbohidrazit, N(CH3)2-MPC=N(4- dimetilaminofenil)metiliden-piridin-4-karbohidrazit, Cl-MPC=N(4-klorofenil)metiliden-piridin-4- karbohidrazit ligantlan ile reaksiyonuyla 11 adet rutenyum kompleksi hazırlanmistır. Elde edilen kompleksler insan serviks karsinoma HeLa ve T-lemfosit CEM hticreleri ile fare lösemi tümör L1210 hticrelerinde sitostatik aktivitileri agisından değerlendirilmiştir. En aktif rutenyum kompleksi olan TKA-9 [Ru(fen)2(N(CH3)2-MPC)] CEM hticrelerinde, 16 uM, L1210 hticrelerinde 20 uM ve HeLa hticrelerinde 5.5 uM sitostatik aktivite g6stermiştir. Aynca btittin bileşikler antiviral aktiviteleri agisından da değerlendirilmiş ancak subtoksik konsantrasyonlarda selektif aktivite göstermedikleri saptanrmştır.
