HASAN AKKAYA, ABDURRAHMAN OĞUZHAN, MURAT BORLU, PINAR KULLUK, ÖZGÜR GÜNEBAKMAZ, BAHADIR ŞARLI, MEHMET GÜNGÖR KAYA, ORHAN DOĞDU
Journal of Clinical Practice and Research - 2010;32(3):171-176
Amaç: Bu çalışma Behçet hastalarında sol ventrikül (LV) diyastolik fonksiyonlarını konvansiyonel doppler ekokardiyografi ve doku doppler görüntülemesi (DDG) ile değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 35 Behçet hastası alındı. Tüm hastalar M-mod, 2 boyutlu, konvansiyonel doppler ekokardiyografi ve doku doppler görüntüleme yöntemi ile değerlendirildi. Konvansiyonel doppler parametrelerinden pik erken diyastolik (E) ve geç diyastolik (A) akım velositeleri, E/A orana, erken diyastolik akım velositesinin deselerasyon zamanı (DZ) ve izovolumetrik gevşeme zamanı (IVRT) ölçüldü. Daha sonra DDG ile mitral annular erken diyastolik (Em) ve geç diyastolik (Am) velositeleri kayıtları alındı ve buradan da Em/Em oranları hesaplandı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 38±10.8 idi. Hastaların 20‘si (% 57,1) erkek, 15(% 42,9) bayan idi. Vücut kitle indeksleri fazla kilolu (26,8±4.9) statüsünde; kalp atım hızları normokardik (78,4±9,6) idi. Hastaların ortalama sistolik kan basıncı 123,4±11,9, diyastolik kan basıncı 79,8±9,5 idi. Hastalara yapılan ekokardiyografik incelemede hiçbir hastada sistolik fonksiyon bozukluğu ve ciddi kapak hastalığı izlenmedi. Hastaların ventrikül çapları, sol atriyum, aort kökü genişlikleri normal sınırlar içindeydi. Hastalar genel olarak değerlendirildiğinde 35 Behçet hastasının 9(% 25,7)‘unda diyastolik disfonksiyon tespit edildi. Sonuç: Kardiyak semptom ve bulguları olmayan Behçet hastalarında LV diyastolik fonksiyon bozukluğunun fazla olduğu görülmüştür. Bu da subklinik miyokard tutulumunu desteklemektedir. Bu nedenle Behçet hastalarında ekokardiyografik değerlendirme ile LV diyastolik fonksiyonlarının detaylı değerlendirilmesi gerekmektedir.
