ŞEBNEM ÖZKAN, TURNA İLKNUR, EMEL FETİL, NALAN GÜRLER, NEVRUZ BOYRAZ, ABDULLAH G AYDAR, AYTUĞ KOÇYİĞİT, İBRAHİM TOPRAK
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2001;15(4):319-324
Amaç: İlk olarak 1937'de Hulusi Behçet tarafından tanımlanan Behçet sayrılığı, etyolojisi net olarak bilinmeyen mukokutan, okuler, artikuler, vaskuler, gastrointestinal ve nörolojik belirtilerle kendini gösteren bir kronik multisistem sayrılığıdır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Uluslararası Behçet Sayrılığı Çalışma grubunun tanı kriterlerine göre tanı alan 117 Behçet hastasında klinik bulguların sıklığı geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Yaşları 20-64 arasında değişen 58 kadın, 59 erkek toplam 117 Behçet hastasının tamamında (%100.00) oral aft, 97'sinde (%82.90) genital ulserasyon, 87'sinde (%74.35) patergi pozitifliği, 61'inde (%52.13) eritema nodozum ve benzeri döküler, 84'ünde (%71.79) akne benzeri döküler, 48'inde (%41.02) göz bulguları, 17'sinde (%14.53) damarsal tutulum bulguları, 30'unda (%25.64) nörolojik tutulum bulguları, 86'sında (%73.50) eklem bulguları, 4'ünde (%3.41) pulmoner tutulum bulguları izlemler sırasında belirlenmiştir. Sonuç: Benzer çalışmalarla karşılaştırıldığında, klinik bulguların sıklığında jeografik bölgelere göre farklıklar gözlenmiştir.
